ne hébreu RCE mt AUS 
6:5 
Ÿ. 11. confusionis causa, cum semel tantum praesto sit ouiæs v. 20: 
quod ne temere perversae serioris aetatis pronuntiationi tribuas, fa- 
cit Grammaticorum auctoritas, qui ab Aeolensibus 1 in  aliquando 
mutari, adnotarunt. Vid. Maittaire Dial. ed. Sturz. p. 207. Et for- 
tasse nomen Xnelas antecedens alius Aeolismi vestigium conservavit, 
uti odeAcs, TÉroges, rerewxoyræ aperte hujus sunt commatis. 
V.:22. Cum post numerale res puncta nulla adpicta sint, 
et numerorum series recte finita videri possit, uti etiam v. 24. non 
video, quid cum lit. À in extremo versu, et fere ultra fines posita, 
faciamus. à 
V. 23. incipit a miro nomine ‘Procxedrns, — ferrem ‘PiSered- 
Ts, — et impingit praeterea contra eam legem, qua v. 5. quoque 
peccare vidimus. Qui fugitivum ïllud A praecedentis versus contra 
exemplum huc traheret, parum proficeret. Si lit. P temere praefñ- 
xam existimamus, oflertur nobis ‘locxeérys, nomen usitatissimum. No-» 
men KAA/AHENEOZ dici potuit ut KæAModéms etc, 
V. 25. restitui potuit una litera, quae ne momenti quidem 
rest. Sed singulare est, quod una domus a duobus possessoribus, 
Menone et Dionaca, quod posterius nomen v, 27. solum recurrit, 
vocata reperitur. 
V. 26. integerrime scriptus, difficultatem tamen offert circa 
illos msodénous Kænrtous réreews. Post obolum desiderari poterat semi- 
obolus; non tamen licet mwodeAc scribere, quia addit gæAxéous Térogas, 
qui, si obolus non 6. ut Suid. in es ait, sed 8 yaAxéous com- 
prehendebat, secundum Polluc. Onom. IX. 64—67. Boëckh S{aatsh. 
d.Ath.T.I. p.15 rursus fofo effecissent, ut absurdum esset, ita 
numerare. Sed quia, utidem Boeckh. ibid. dicit, obolus et semio- 
bolus, Athenis certe, ex argento cudi solebat, videndum, an statui 
possint semioboli aenei ita vilis preti, ut quatuor obolum argenteum 
nondum aequaverint. Quod si verum est, similis lectio v. 6. locum 
85 * 
