6838 
s. rectum est, ut puto, fortasse legendum: infer omnes eam — imo : 
— inter omnes urbem eam esse constilit, quae etc. Et lectionem 
Dodwellianam constituto, non facile mütandam esse in constituo ; 
sed verum esse constitit, es ipsa clamat, cum profecto memoria 
urbis Opoëntae non adeo profundis tenebris mersa videri potuerit, 
ut Legatus Augusti pro sua unius auctoritate opus haberet, decreto 
constiluere, ubi Opus esset. Imo facile ab omnibus Opoëntam, ab Hie- 
romnemonibus commemoratam, pro superstite, quam intuebantur, et 
cognomine urbe agnosci, par erat. lIllud superfluum verbi © ap. 
Dodw. ortum e confusione cum seq. Q. In extremo v. 14. post 
promontorium, quod; ubi de relativo ap. Dodw. nihil nisi primae di- 
terae vestigium, © rursus pro ©, invenitur, plures literas periisse, et 
majus spetium vacuum et minor literarum per totum versum nume-. 
rus monstrant. Quae me permoverunt, ut opposilum insererem, na- 
turam loci secutus, siquidem promontorium, 7ramachi nunc vocatum, 
quod intelligi hic pute, citra Opoëntam situm, Cirrha Anticyram na- 
vigantibus vere oppositum est. Ante.oculos habeo nitidissimam tra- 
ctus hujus delineationem, qua Müllerus Cl. librum de Orchomeno, 
non. invitis Gratis, ornavit, 
V. 15. Malo quodam omine Dodvwellius navigantes in h. 
v. cum ligantibus confudit, non sine noxa; et re vera, si hucus- 
que emendatio sine difficultate procedcbat, hie facile eorrectori lis 
intendi potest. Interim de navigantibus dubitari nequit; sed, quae 
mox sequuntur, cüra noxam (ap. Murat. nobo) ....... asamusis ab 
eo rect (ap. Murat. recto) — — gore impeditissima sunt, idque eo 
magis, quod hic, ubi quodammodo cardo rei versatur, Muratorius 
post recto integrum versum plane omisit, a vocab. monticulum +. 
16. ad vocab. monumentum v. 17., uti suspicor, delapsus. Palam 
“est, verbum deesse, in quo, nescio, quid, de promontorio illo prae- 
dicabatur ; practerea in nectendis sequentibus novo, xisi fallor, verbo * 
opus erat. Deinde circa voc. noæam magna. difficultas locum ha- 
bet, Etsi enim noxa, uti Zaaëfèn, cf. inscript. Graec, v. 42:et 
