104 
Mourie taToïneïv-dei me Toy Aosmèy Gecvos” 
= à Jà ’ ‘ « » A 2 
MŒAÂOY dEHAGUCUS), zéeode, TAY ÉMNY TUXAYS 
m2 e : 
10, Baïy, ou Qihoy cos; nai TUGous, oowy JÉNeEuS. 
E v. 8. patet, mortuum ipsum loquentem in epigrammate 
fingi, unde consequens est, nullum Sac vel Séve, nullam personam 
tertiam, ferri hic posse. In lectione, quam dedi, supplendum A7.ed 6 : © 
éSode, ego, qui hic in sepulcro conditus (eÿy ra@ÿn in Corcyraeo 
illo epigr. sepulc. v. 3. quod omnium primo loco tractavimus), su- 
perne scilptura expressus sum. Nam supra inseñptionem, seribit Wel- 
kerus, rudi artificio insculptus est juvenis, tunica succincta indutus, 
pallio €<x humero dextro ARRERS, equum tenens. Facit ad emen- 
dationem v. 7. èv 9 &d° Faye, TEE HOTOIMEN de JE Toy horiy KES ; 
in aeternam domum. Mutatio fere nulla est, et intelligitur, cur haec 
corrumpi potuerint. Non magis dubitandum de altera emendatione, 
cum xæiru neque sententiae, neque metro conveniat. Vixit viginti 
tres annos, et sic demum ë7i rourus recte se habet. Quod sequitur, 
ciurecs &y Tao (ap. W. reui) muiçeæis Javar, habet fortasse aliquam am- 
biguitatem: intelligo juvenem, repentina morte, cum per tres tantum 
dies laborasset, fiebiliter € vita sublatum (in 3 Tagen gesund u. 
todt.). Si quis, mortis per triduum durantes cruciatus intelligere 
vellet, plara desiderari possent. Fuit tamen, cum suspicarer, scri-. 
ptum fuisse dure aÙy Teri Muiçous Javay, i.e. durent Jayor, m\iTES etc. 
De forma oùdes v. 5. vide Lobeck. ad Phrynich. p. 181. seq. Nove 
dictum éeode v. 0. offendit propterea, quia ir tam facile evitare 
potuisset auctor, scribendo: p&AAoy dé xAauas, à ææeodir êuny TÜXANYs 
ut similis est v. 5. Caeterum yide, ne ante v. 0. versus exciderit. 
Accedimus , jam ad ea epigrammata, quae Koehleri beneficio 
debentur, inedita, nisi fallimur, quae coronidis loco habeantur. Quae- 
cunque hie sequi vides, Ill. Akerblad e Gel schedis transcripta, 
cum Kochlero- nostro communicaverat. Pataris inventum dicebatar 
epigramma ita scriptum : 18 
