41 



;atque hinc in génère concludimus fore: 



U x sin. $ — u sin. kù — sin. (X — l) #. 



§. 19. Cum nunc sit : 



sin. (X — i)0 z~z sin. Ai cos. — cos. X0sin.*$„ 

 hinc fiet v 



u sinj — usm.\$ — sin. AOcos. d -}-cos.X(>sin.0, 

 consequenter-: 



X , ru. — coi.t) sin.Xi . ■> a 



U — 7-£ \- COS. A , 



sin .9 ' * 



iquae formula ad seqnentem aisum optime est .accomodata. 

 Nunc ad ipsum angulum Q quaerendum sumamus X^n, erit: 



■u .= ; r- 1 . -f- cos. n .9, 



tunde colligitur denominator.: 



n. sin. 6(1 — -cos -nï) — (u — eus, ê) si n. n i 



1 U --. — . ♦ 



«qui cum debeat nibilo aeqnari, praebet has duas aequalita- 

 tes: sin.ntJrzo et cos. n $ — 1 , /unde patet fore n Ô zzz i tt, 

 ubi l est numerus integer sive par^ sive impar, quia vero 

 •cos. n débet esse — : 1 , evidens est pro i sumi debere 

 numéros pares, ita ut valores pro angulo 0assumendi sint- 



quorum primus O dat factorem denominatoris (1 — 14), 

 quem jam supra expedivimus. 



§. 20. Denotet nunc quemcunque .alium istorum 

 valorum eritque haec formula 1 — 2 u cos. 0-f-uw cette 

 Mémoires de l'Acad. T. VJ. «5 



