362 



monstrum appellat aberrationem animalis a consueta suae 

 speciei fabrica adeo evidentem , ut ctiam ignarorum' oculos 

 fdiat. Definitionem hanc nimis esse geneialem, in aprico 

 est, errores eniiii quantitatis aeque ac qualitatis mohstro- 

 sitatibus adnumtrat, minime advertens, quantum discrimi- 

 nis intercédât in eo, utrom illi errores conformationi : pri- 

 mitivae tribuendi sint, an morbo; dummodo formae viti- 

 um grave sit , et in ocdlos cadat , quare nostra qnidem 

 opinione illud tantum individnum speciei humanae mon- 

 strum dici meretur, quod ex conformatione primitiva la- 

 borat abnormitate corporis magna et insigni , stmcturae 

 normali prorsus contraria , vel quoad qualitatem partium. 

 Quo minus autem assentimus Hallero in monstrorum defi- 

 «itione, eo Iubentius ejus classificationem amplectimur, qua 

 rite illa distinguit respectu partium abnOrmium in monstra 

 per excessum , per defectnm , per transpositionem, et per 

 transformationem , addendo hisce subdivisiones cujusvis 

 classis in specie. 



Fixo jam ita recto monstra dijudicandi modo , nulli 

 dubitamus, infantem, de quo nobis sermo est, omni jure 

 ad monstra référendum esse, omnes enim in eo deprehen- 

 dimus caractères, qui monstri definitionem absolvunt. Aderat 

 error formae \ error nativus ; error permagnus et insignis, 

 conformation! naturali valde contrarius ; error tum quali- 



