389 



aetatis anno sponte supervenerit. Quem autcm Hochstaed- 

 tcr ') de spina bifida quinquagenariae maliens casum refert, 

 utique vi, ossi sacro illata, ortum, is ad fracturas potius, 

 quam ad spinam bifidam connatam pertinet. Cum ceterum 

 exempla longaevae , aut serins subortae, spinae bifidae 

 sint oppido rara , casus illos pro exceptionibus potius, 

 quam pro regulis, habendos esse liquet. 



Erant , in quibus pressione in caput adhibita , tumo- 

 rerri hydrorhachitidis augeri vi d it Hebenstreit 2 ); erant alii, 

 in quibus, tumore spinae aperto, subsidebat, clauso, intu- 

 muit caput, teste Rosenstein 3 ); in aliis denique dabatur 

 tumoris intumescentia cuivis inspirationi synchrona , obser- 

 vante Roux 4 ); immo intercessisse nonnullis communicatio- 

 nem inter tumorem hydrorhachitidis et vias mïnarias , ut 

 non mitteretur lotium, tumore nisi pleno, aut arte pressoj 

 notât Mohrenheim 5 ) : horum omnium nihil hoc in infante 

 observavimus. Coëxistentia vero vesicae inversae , utut 

 adhuc dimidiatae, et spinae bifidae eodem in subjecto in- 

 geniosissimam iterum /. F. Meckelil observationem confir- 



J ) Dissert, de spina bifida. Altdorf. 1703. pag. 491* 



a ) Bell Lehrb. d. Wundarzn. T. IV. pag. 338. 



3 ) 1. c. pag. 660. 



4) Journ. de Med. T. XXIX. pag. 140. 



5 ) 1. c. pag. 175. 



