6o5 



Nova Bertholletl doctrina, qnae primo intm'iu subver- 

 tere videbatur acceptam hucusque fere omnibus theoriam 

 aiïinitatem cbemicarum multos* nacra est adversanos. Asser- 

 tionem ejus de non limitatis substantiarum conjunctionibus 

 conciliari non posse putaverunt cum examinibus corporum 

 - naUira vel arte compositorum , invariatas plerumque pro- 

 portiones partium constittitivarum ostendeniibus. Existi- 

 niavemnt crystallisationes aliasque ex cobaesione molecu- 

 larum oriundas conditiones , quas Berthollet pro impedi- 

 mentis habuit, quominus in quacunque proportionc formen- 

 tur connubia, non esse caussas peregrinas actioni substan- 

 tiarum mutuae adversantes, sed potius ipsarum affinitatum 

 eiïectus. Contendunt ergo hodieque plu ri mi, conjunctiones 

 substantiarum chemicas saepissime ea ratione fieri, ut mutua 

 succédât saturatio, et aberrationes ab hac régula, quae in 

 salibus, imperfectis olim, hodie acidis aut basicïs appella- 

 tis, in sulphuretis quibusdam, in oxidis plurium metallo- 

 rum e. s. p. obveniunt , ita semper esse definitas , ut in 

 unoquoque composito constantes reperiantur proportionum 

 termini, inter quos intermediae frustra quaerantur. Neque 

 vim hujus argument! infi ingère censuerunt vulgarem ex- 

 perientiam de solutionibu's corporum, quae per gradus in- 

 definitos successive peraguntur , cum perhibeant sollicite 

 distingvenda esse talia phaenomena solutionum a pbaeno- 



