6i3 



quod indicaret nulluni fieri conjunctionem nisi in unica 

 propoitione A: B. Aderit autem tum demum universalis 

 harmonia legis , cum efficerent quantitates substantiae A 

 cbm cKita B conjungendae terminos seiiei A j nA,n 2 A,n 3 An*A 

 simulac quantitates substantiae B cum data A conjungen- 

 dae repiaesentarentur per B, n ' B, n * B, n 3 B, n~~ 4 B. 

 Commémora vit Berzelius ordinem progression is arithmeticae, 

 quo se invicem sequi videntur quantitates acidi in salibus 

 pariterque oxygenii in oxidis, non similiter convenire quan- 

 titatibus basium salinarum aut radicalium in corporibus 

 oxidatis : qua observatione corroborata ad hue esse videtur 

 hypothesis de proportionibus geometricis : apertum enim 

 est, terminos progressionis geometricae ab unitate ascenden- 

 do non omnino deinceps numeratos ex. gr. 1, n, »? non 

 adeo differre a numeris in série arithmetica locatis , ac 

 différant correspondentes termini l, n ', n 3 . Sed quam- 

 vis hypothesis progression um geometricarum eo sese com- 

 mendare videatur, quod proxime congruat cum allatis oxi- 

 dationum plumbi, stanni et sulphuris phaenomenis, in ea- 

 dem tamen inculcanda persistere non audemus. Usquequa 

 enim minime distinctam habemus cognitionem caussarum, 

 cur in nonnullis proportionibus libentius quam in quibus- 

 cunque aliis succédant conjunctiones chemicae substantia- 

 rum, non sufîicere censemus pauca hucusque instiluta ex- 



