629, 



radicalia basrurïi. Compertum insuper est , eandem esse 

 rationem incrementorum in conjunctionibus mutuis diverso- 

 rum oxidorum metallicorum , ubi alterum locum tenet aci- 

 di alterum baseos ab illo satura tae. Addimus , quod fir- 

 missime cohaereant nonnulla metalla ea proportione con- 

 juncta, ut per justam oxidationem alterum pondère duplo 

 inagis quam alterum increscere possit. Quapropter parilis 

 sit in connubio oxidorum ratio, siquidem metallorum inter 

 se, ut et aliorum corporum inflammabilium conjunctiones 

 ab iisdem dependeant viribus , qûibus oxida eorum con- 

 nectantur , quamvîs in illis desideretur ponderosa aquae 

 substantia. Ex his itaque observatis colligimus proportio- 

 nera halomeleogeniorum in acidis atque basibus salium 

 perfecte saturatorum esse ut 2 ad 1, et consequenter, se- 

 cundum computationem modo allatam , esse proportionem 

 oxygenii ad hydrogenium in acidis, sive m : n vit 19: 1, 

 et in basibus, sive r : s , ut 747:253, séu proxime ut 

 3:1. Sic nobis probabile est, diversitates illorum acido- 

 rum, quae a memoratis abludere visa sunt, inde venire, 

 quod vel sùb oxidatione radicalium ex aère vitali et igné 

 aut major aut minor ipsis accesserit electricitatis copia, 

 quam quae oxygenio et hydrogenio eorum conveniat, vel 

 quod ex alia caussa in ipsis aut adsit uberior substantiae 

 aqueae quantitas, affinitatem acidis propriam inefficax 1 , aut 



