— l.VJ — 



emondanda sunt solum ea, quae sequuntur: loco: „Caput fronte utrinque 

 secundum orbitam internam plica nulla' lege: „Caput fronte utrinque 

 secundum orbitam internam plica minus determinatâ vel nulla". 



1 3 8. PogoHHs ordossicus Sem. 1889 (Horae Soc Ent. Ross., XXIIl, 

 p. :^55) est species subgeneris Pogonus (X i с о 1.) in »p., solummodo e 

 Mongolia australi (Ordos) hucusque nota. y,Pogonus ordossicufi'^ ap. 

 Brancsik in opusculo, quod gravibus laborat vitiis, ex Aschabad 

 allatus (Jahresh. Ver. Trencsén, XXI & XXII, 1899, p. 110), referendus 

 est ad aliam, nescio quam, speciem. 



14 0. Nomine „snbmetallescem'' in genere Platysma Bon., 

 Tschitsch. (= Feronia L a t г., D e j. = Pterosticluis Erichs, et 

 auctor) jam usitato [Platysma s. Feronia (Layaras) sithmetaUescens 

 M a r s e u 1 1880],. illam speciem. quam В. P о p p i u s (Ann. Mus. Zool. 

 Acad. Imp. So. St.-Pétersb. 190.5. p. 20.3 (1906)] sub nomine Pterostichi 

 submetallesceiitis descripsit, Platysma (Petrophilus) poppiusi (nov. nom.) no- 

 minandara propono. 



14 1. In descriptione meâ generis Paradolichus (Horae Soc. Ent. 

 Ross., XXIII, 1889, pp. .S68— .369) delenda sunt omnia, quae de genarum 

 structura locutus sum (p. .369). Genae enim in gen. Paradolichus sunt 

 prorsus simplices, similiter atque in plerisque Anchomeninorum gene- 

 ribus constructae. Emendanda est igitur et ejusdem generis diagnosis 

 mea in Bull. Soc. Xat. Mose. 1888, J^ 4, pp. 689-690. — Quo in con- 

 spectu diagnostico emendanda sunt etiam ea, quae sequuntur: pp. 689 

 et 690: loco 1.З.— 13.— legitor: 15.— 15.—; loco: —14 legitor: —16; 

 loco: 14. - 14.— legitor: 13.— 13.—: loco: —15, —16; legitor: —14, —15; 

 loco: 15. — 15.— legitor: 14. — 14 —. 



14 2. Xullam differentiam essentialem in structura unguiculorum 

 tarsalium inter genera AmUysterna J. Thorns. 1878 et Neojidodis 

 К e r r e m. 1903 invenio atque hoc Kerremansianum genus 

 meram esse generis Amhlysterna sectionem existimo. 



Genus Amhlysterna sensu J. T h о m s о n i dittert a gen. Jidodls 

 E s с h s с h. praeter habitum peculiarem imprimis structura meso- et 

 metasterni; quae duo genera eodem fere modo se se habent atque ge- 

 nera Julodis E s с h s с h. 1829 et Sternocera E s с h s с h. 1829. 



I 4 3. Generi Julodis E s с h s с h. 1829 hucusque perperam ascri- 

 bitur .7. //Vhc/u' Waterh. 1884 [Ann. Mag. Xat. Hist. (5), XIV, 1884, 

 p. 429; Proc. Zool. Soc. Lond. 188.5, I, pp. 6:3. 64. fig. (mala); Kerre- 

 m a n s, Monogr. Buprest.. I, ИЮ5. pp. 199, 238, tab 3, fig. 6], species 

 quam maxime egregia, ([uae in genus peculiare. Aaata^) nominandum. 

 omni jure secernenda mihi videtur. 



Aaata, g. п., discrepat а gen. Julodis E s с h s с h. staturâ ingenti 

 (long. cJ' ? 51 — 65, lat. 22—25.:. mm), colore totius corporis partim al- 



*) Derivatur ab âàaxoç. 



Bevue Russe d'Eiiiom. 190«. .Vs a—4. (Décembre). 



