De 
Quorum systemalum alterum ex 
contactu 
altero obtineri 
potest, 
seeundi ordinis. 
161) 11 
nam valoribus elementorum 
P, P, P ex altero duetis substitutisque in alterum aequationes identicae prodeunt. 
a® y? 
% 
2 
Autecedentes aequationes omnes e coexistentia fluunt aequalionum I et (8), sive, quo- 
niam e his aequationem (4) duximu 
ex ijis aliquo modo prodeat oportet. 
5. 
ponamus: systemata (10) et (11) abeunt in 
(b) P 
22 
(az 
ya 
br) P 
y=z 
(O)ERE 
y 
(eo) 
12 
(ce) E 
y 
Jam eliminemus e (b) et (5*) adhibitis aequationibus (ec) et (c‘) quantitates y” et £ 
) 
Pos Eher Bi mn. 
AR xy z 
P+PE—_Pn— Pos 
y yr yz 
®+ Pa — PE— Pk 
Cr YX 02 
a De 
Y3 Ru= z= 
2 Br: Di —io 
y3 2? 
arte pe, 
©x == 
EP —- 2Pty HRapı= 
ya Ir 
A „) +PPE—- PP» —- PP1t= 
yz 22 y- 3’ y% 22 yz 
rrsor +PPn -PPE—- PP) = 
yz\ 03 % ) 220 3? yc 3? 02 
)HPRTME): PFENENNP 
Tum formemus w y 2° : obtinemus 
D) 
BaPNE BEBsE Pe Ein PIR —.0 
yo z? 2 y? Y3 0% m: a? 
Denique in has aequaliones substituamus pro y.r valorem e (5b) ductum, 
abibunt in tres sequentes aequationes ex n et £ sive ex P, P, P conflatas: 
ee a) + 
u”: %2 
en) 
TRNAZHRNE 
yeaz 5? 3) 
sy zo @ 
In his aequationibus quanlitates 
tradictionem ullam involvant, 
4 
2 (Bar u: PP—_PP 
2 \02y2 ) YZIZ  YS% 
TAN. PP—pP 
a En 1 z \yzyz ya 
+P(P ae, &P(Pp- pr 
x \yz yo Zul Ey 
x 
) 
z 
e coexistenlia aequationum I et (4): 
) 
aequatio (4) igitur 
uod ut aceuralius perspiciamus, in vestigio temporis 
rat 
unde eae 
0 
)-' 
Pab:B ee haberi possunt: 
opus est ut determinaus earum coefficientium evanescat. 
yR 
quo facto ne con- 
Fit 
PP— PP)? 
x: 
igitur 
PP—Pp: Pe er (Ana 5 Ey 
wr2? 2) y \x?2? 2) Je\zeye 8 02 y2 Ya y3 02 
ar: (PP- BP nel ( 
2? y? =) YE©z a) ya? 2) 0zyz 
a Re Re, 
yzya  azy?) \yonz Be) z3yz yaz? 
a“ 
2# 
