24 [174] dimensionis transformatione. 
«a = Pn®+2Pnn + Pn®+HPna+Pnn- Pn: 
0,2.n-2 y- Yx = yz 2 z? 
et ipsi valores coeflicientium a, a, «: 
10 01 00 
e =Pm+tPnm"+Pm, 
1,0,n-1 Yy X 3 
a =Pw+Pn+Pn, 
0,1,n-1 Yy x z 
EEE. 
0.0,n 
nr D3 : 00 : 
Jam ponamus Er FR coordinatas flexus contrarii punctum assignare, quod ad curvam 
D D u 
I pertineat, et puncta je — } = - ) ita eligantur, ut utrumque in linea recta 
tuur: fit 
CP —20, 
0,0;n 
m! 2 m’ m’ m" \? m m" 
£ile) ap” =" +P(-) +P. +2P +P=o 
yaiım yr == yz X g2 
4 2 1 m n" n' n" 
(42er (Oo) + P—+2P —+tP=s, 
y? n Ur nn Mr n zen BR 22 
sive 
« = 0, [73 0: 
2,0,n-2 0.2,n-2 
denique, cum tria puncla 
; m' ee 
ED n. Mn: 
dc ar); Km 
m m D J H z 
in eodem recta contineantur, cujus aequatio ) = 0 sit: 
m n' \2 m’ n’ m" n" m" MN 
Be ee En a 
pi" n para ıRn LAr, m 
ya 2 2 y* 2 
(9) sit si- 
Ultima aequatio in 4 ducalur: quo facto detrahantur duo, quae antecedunt: fit 
( m' n’ m’ nm" m" n' m" nm" m‘ n' m" n' ! 
en een ze, 
2 = m n T yx m n si mn ) An x? m n u (= n ur 22 m + n 4 . 
unde 
& ==. (1) 
1,1,n-2 
Aequatio igilur transformata (V) forma gaudet supra pronunciala, et ipsa Iransformatio 
j } 4 pP" m : nah 
realis, quotiescunque aequalio I curvam realem et 5 Fa coordinatae inflexionis punctum 
reale assignant. Atqui singulis punctis inflexionis curvae I singula puncta correspondent in- 
flexionis, quae ad curvam (V) perünent, plurimaeque proprietates alterius curvae ad alteram 
