32 [182] De flexus contrarii punctis quse 
1) d> 0, und a > 0 (cf. fig. 1). 
30 
Vertex curvae (:r’) intra aream parabolae (:) positus; incurvaliones opposilae; ordinatae wo‘ 
et :»’’ imaginariae. — Duo puncla intersectionis realia curvis (20) et (e0‘) communia neque plura. 
2) d< 0 et simul «> 0, unde / — d <a (el. fig.2). 
30 2] 
Invenitur esse signis non respectis 
vw" ww —w. 
Curva (w‘) igitur axem abscissarum in duo- 
bus punclis realibus secat, quorum alterum intra 
aream est parabolae de, alterum extra. Ramus df 
parabolae curvam (20°) in duobus punctis secat, pri- 
mo in c, tum in puncto quodam vami aa‘ salis longe 
producti: nam si df et aa’ se non trajicerent, ordi- 
natae W postremo rapidius crescerent, quam ordi- 
natae W’. Eadem causa ramis bb‘ et de minime punctum interseclionis convenit, ila ul 
duo tantum neque plura exstent curvis (?0) et (20‘) communia puncta. 
3) d<o et una ao, unde Y—d> = (ef. fig. 3). 
30 i 
Parabola tota extra aream finitam agb posita, quae axis abscissarum a curva (%’) ab- 
scidit. Intra intervallum enim 
& 
21 
E00 a De, 
& 
30 
quae abscissis verticum d et 9 definitur, curvis nullum punctum commune, cum ordinatae W 
4ad ö 
12 EINE 
ab —- usque ad 4 (5) 
& & D 
30 30 
d 
ab a usque ad Be 
12 30 
ordinatae W' 
