curvis tertii ordinis insunt. [183] 33 
continuo crescant primaeque igilur conlinuo majores valores adipiscantur quam secundae. Hinc 
duo tantum neque plura puncta realia curvis (©) et (2) communia.. Etenim cum ultimo or- 
dinatae /V”‘ necessario ordinatis IV majores evadant, et rami aa‘, df, et rami bb', de mutuo 
se occurrere debent. 
Ergo in genere curvae (?v) et (?‘) in duobus tantum punctis realibus se trajiciunt. 
Atqui abseissa utriusque puncli aequalioni 
WW =o 
satisfacit, quae cum aequalione (0) convenit. Hinc aequatio (?) et id circo aequatio quoque 
(26) duos imaginarios quotientis 
w = 
url. 
valores necessario suppedilat. 
Demonstratio nostra d evanescente non jam adhiberi potest. 
Quotiescunque autem @ @ — « « et « « — «* simul evanescunt, valores quotientis 
ELITE DREIER BED Pet! 
rs ex aequatione (26) ducti intersectioni correspondent curvarum 
ee a—e\=0 
2103 12) 
Id 0 
L «w- a |? 10 ji 
= (I 21 
a u 
30 
quae e qualtuor punctis in initium coincidentibus constat; quatuor igitur rectae aequatione (26) 
determinalae congruunt in unam rectam. 
Casus deniue © « — ae e=o et «= 0 facile rejiciendus intelligitur. 
30703, 2112 30 
Methodus, quae demonstrationi antecedenti inservivit, est universalis et continuo adhi- 
beri potest, quotiescunque de indole reali aut inaginaria aequationis propositae radicum agitur. 
