(43) 
LXVIIL. 
Het blykt zoo klaar, als het zonneligt op 
den middag ons vertoont, dat deeze vyandt, 
of dit gantfche Quaat, alzoo onmogelyk is uit 
te roijen of van de oppervlakte van den Aard. 
kloot te verbannen, als andere Schepzelen, 
dewyle hier of daar, altyd eenige in verhoolen 
fpelonken over blyven. Ten zy den Orrer- 
BEVEK ‚ door wiens zy gevormt zyn ; 
deszelfs verdelging begeerden , het zy door 
geen woning of voetzel , (zynde in de wateren 
den Aartkloot ten deelen bedekkende), aande 
zelve te geven, het zy door zekere geftelt- 
heid of in de wateren, of in het hout, of in 
het fchepzel zelfs, waat door haare Teeling 
wiert vernietigt, díe nu meer dan oyt fchync 
te zyn. Egter is een ieder, uit zuivere lief- 
de voor het dierbaare Vaderland , en ten nutte 
van deszelfs Inwoonderen verpligt , om door 
het fcherpe van zyn vernuft , middelen te zoe. 
ken, waar door wy deeze vyandt, is het niet 
volkomen verflaan , ten minften van ons wee- 
ren, waarom ik het myne hier zal voorftel. 
len. 
LXIX. | 
Het middel ($.LXIL N.5.) dan omdee- « 
ze fchadelyke Zeegedrogtens tegen te flaan, 
en byna gancfch en al te wverdryven, beftaat 
alleenig daar in , datmen deszelfs voort- 
teeling Zoo veel hermogelyk is belet, ee 
