"s Carvr III. 
mos tnajores dividitur, horum dexter in o&o & finifter in fex mi- 
nores difpefciturt ramos, qui tandem in minimos tenuiffimosque 
abeunt íürculos.  Preter hos alius latus ramus g. vetíus ca- 
put tendit, qui in medio prioris trunci exoritur, | In omnibus 
ramis & fürculis plurima punda nigricantia nudo etiam oculo 
confpicua funt, qua non parum ad pulchritudinem hujus partis 
arborefcentis conferunt. Litrum vero puncta hec cava fint? né- 
que armato oculo addifcere poteram. | Interim nullus dubito, illa 
totidem ofcula vaforum hiantia, atque puncla perfpirantia efle, 
totum vero prefatum ramorum apparatum pulmonum vifcus con- 
ftitueres quemadmodum ex comparata erzcarum pifcium & lerne 
anatome conje&turare licet. In erucis enim puncta perfpirantia in 
lateribus corporis hiant, in pifcibus branchie, pulmonum mu- 
nere fungentes, operculis offeis ita duntaxat tecte funt, ut cum 
aque tum aeris liber ad eas aditus pateat. Denique in /erzez pul- 
mones quoque ramofi fünt. . 
Dum in aqua marina z£rgus degit, admirandum illud pul- 
monum vifcus expanfüm tenet. Dum extra aquam ponitur, & 
digito contre&atur, illud in formam coronae contrahit, atque, 
fi diu contrectatio nec non irritatio hac continuetur, totos pul- 
mones intra foramen ovale, quod tunc temporis etiam anguftius 
redditur, abícondit. In marinam vero repofitus paulo poft fora- 
men amplius fit, & intus latentes pulmonum raini fenfim propu- 
lulant, elongantur, expandunturt. 
Ne vero quifpiam me de contradidione reprehendat, 
dum hic locorum partem ramofam pulmones vocito, quam $. III. 
ten- 
