4 HISTORIA CULTURAE 
 Ichneumon, in parte II, sub n. 37, fig. 3 exhibitus, 
Ophion est, a nonnullis auctoribus ad Ophionem 
luteum adhibitus, quocum etiam congruit; n. 16, 
fig. 3 aut Ichneumon genuinus est aut mas Ophio- 
nis cujusdam; n. 29, fig. 3, nec non Partis I, n. 47, 
fig. 1, et n. 58, fig. 2 ad Ichneumonides referri de- 
bent. —. Goedartum sequebatur celeberrimus 
SSwammerdam , qui ingeniose insecta, secundum 
varios modos mutationis, in ordines digessit. Pseu- 
dosphecae, quae vel ad tertium vel ad quartum 
ordinem pertinent (pag. 94 et 133), nostros quo- 
que Ichneumonides complectuntur, quorum plu- 
res, secundum habitationem et metamorphosin lar- 
varum, ab auctore celeberrimo descripti sunt. Ad 
pseudosphecas etiam refertur musca devorator 
(Verflinder) Goedarti, ita denominata, quod ara- 
neas e medio tollere solet, unde, e sententia 
Swammerdamii, commodius ei nomen esse possit 
Vespae Ichneumonis. Ex his apparet, tempore 
Swammerdamii haud nostros Ichneumonides, sed 
Spheges, nomine J/esparum Ichneumonum , quo 
jam Aristoteles, ut supra mentio facta est, de 
Sphege, araneas interficiente, usus est, designa- 
los esse. — Versus finem hujus saeculi Hay quo- 
que florebat. Historia insectorum ejus quidem 
demum anno 1710, post obitum Raji, in lucem 
prodiit, auctor vero jam anno 1667 incumbebat in 
observationes de Ichneumonibus, quod ipse, pa- 
. gina 254 libri laudati, testatur. Ray caeterum pri- 
mus nomen Ichneumonum in ea quoque Piezata 
transtulisse videtur, quae hodie sola nomine illo 
