ICHNEUMONIDUM. 9 
numerus fereindies augeretur. Eorum, qui etiam 
de Ichneumonidibus bene meriti sunt, in decennio 
septimo multi commemorandi sunt: Anno 1761 
Linnaeus , in editione altera Faunae Sueciae, plu- 
ribus aucta speciebus, familiam Ichneumonum 
primam in novum genus redigebat, nomine Siricis 
designatum. — Eodem anno Poda insecta Musaei 
graecensis edebat ; Ichneumones autem intres fami- 
lias distribuit: I. Abdomine sessili mucronato ( S$i- 
rices); II. Scutello thoraci concolore, antennis 
nigris setaceis (Bracones alis obscuris); III. Alis 
hyalinis (Ichneumones genuini etc.). — Quidam 
Ichneumones genuini autem in genere Sphegum 
militant, e. g. $phex disparis est noster Trogus 
flavatorius, Sphex annularis noster Ichn. exten- 
sorius, Sphez truncata noster Ophion ramidulus. 
— Brünniche inter Insecta Siaellandica plures enu- 
merabat Ichneumonides. — .Sulzer etiam, in cha- 
racteribus Insectorum (Kennzeichen der Insecten), 
hoc genus dilucidabat. — Anno 1763 .Scopoli ede- 
bat Entomologiam carneolicam. | Genus Ichneu- 
monum, aculeo exserto, vagina bivalvi, definitum, 
in duas dispescitur familias: 1. Alis posticis plica- 
tis, abdomine apice mucronato (Sirices). IL. Alis 
omnibus planis, nec plicatis. (Ichneumonides). 
a) Antennis fascia albida; b) Antennis totis nigris. 
Quidam Ichneumonides autem, aculeo recondito, 
in genere Sphegum latent: Sphex truncata Sco- 
polii noster Ophion ramidulus est; Sphez crassi- 
cornis, cujus larva in pupis Sphingis Tiliae et Pha- 
laenae disparis degit, noster Trogus flavatorius; 
