ICHNEUMONIDUM, 63 
Methodus systematica Ichneumonidum genui- 
norum europaeorum, in hac Ichneumonologia ex- 
posita, cujusque conspectum tabula synoptica 
adnexa exhibet, maximam partem respondet con- 
spectui, in Volumine IX Novorum Actorum Acad. 
Nat. Curios. edito, his tamen immutationibus: E 
familuis IV, V, VI, VII et VIII generis Ichneu- 
monum genus novum composui, cui nomen Carn- 
poplegis adsignaveram, cujusque species nonnullas 
pluribus entomologis jam sub nomine Campople- 
gum communicavi; cum vero species plurimae ge- 
neris Zryphonum, a Fallenio postea editi, inde- 
que publici juris facti, illi respondeant, juste no- 
men, a Fallenio inditum, retinui; sed nomen vacans 
Campoplegis uni subgenerum Ophionum adscripsi. 
Familiam X Ichneunionum e serie Ichneumonidum 
genuinorum rejeci, cum, habitu toto et cellularum 
alae forma, ab illis satis recedat. E generis Pimpla- 
rum familia VII sectionem tertiam totam et quas- 
dam species sectionis secundae, v. c. P. persua- 
soriam eique affines, sustuli et in familiam octa- 
vam novam collocavi; praeterea familiam nonam 
addidi. Genus Banchorum quoque familia nova 
auctum est. Generis Ophionum familia VIII ad 
gradum generis peculiaris, jam in Volumine XI 
Novorum Actorum Acad. Nat. Cur., sub nomine 
Hellwigiae descripti, promota est. Familiae IV 
et V generis Xoridarum in unam familiam coalitae 
sunt. — Ratio et leges, quas in construendis ge- 
neribus et familus secutus sum, illis respondent, 
quas jam in scriptis meis anterioribus, v. c. in S. 2 
