80 VI. ALAE. 
bent; conjunctione ulterius continuata, partes 
apicales amborum nervorum ita coalescunt ut 
quasi petiolum exhibeant, quo areola ipsa suspensa 
esse videtur, quae nunc petiolata (fig. 15) nomina- 
tur; patet autem, conjunctione longius longius- 
que continuata, areolam ipsam tandem prorsus 
-evanescere debere.  Areola ita sensim angustata, 
nervi laterales quidem basi quoque, id est, ubi 
cellulas discoidales attingunt, sensim adpropin- 
quant, nunquam vero a basi ipsa conjunctio inci- 
pit, indeque nunquam petiolum areolae e basi 
hujus provenire videbis, sed semper ex ejus apice. 
Si, numero secundo, nervorum lateralium unus 
alterve, plerumque exterior, sensim evanescit, 
vestigia ejus in membrana hyalina alae plus minus 
conspicua esse solent, aut, vestigiis ejus plane ob- 
literatis, angulus obtusus, in nervo inferiore cel- 
lulae externae, prope juxta cellulam discoidalem 
intermediam, locum prodere solet, unde nervus 
ille extinctus oriebatur, e. g. in Hemitelibus 
(fig. 16). Saepe autem nullum vestigium, nec quo- 
que angulus iste, superest. Interdum, loco areo- 
lae, punctum conspicitur nigro-fuscum, corneum 
(fig. 19) quod vel e contractione areolae totius, vel 
e contractione nervi simplicis, cellulam exterio- 
rem ab interiore sejungentis, ortum esse videtur. 
Hac contractione, quam nervus inferior cellulae 
radialis, et superior cellulae discoidalis externae 
et intermediae, secuti sunt, factum est, ut, in illo 
puncto, cellula radialis cum cellulis istis discoida- | 
libus fere in contactum venerint.  Areola nereum | 
