6 



T e n t a c u 1 o r u ni , in A s t e r i i s obviorum characteres essentiales in omnibus quidem 

 iidem sunt, minime autem in omnibus exacte secundum eiindem typus fingu2<tur. In omnibus 

 saccos rcferunt olilongos, saiis magnos, ab invicem oinnino separatos, undique clansos, ex duabus 

 partibus , altera interna breviore , altera externa compositos. Pars intema, minor externa et^ iii 

 nonnuUis praesertim spccicbus , longe tenuior, in cavo rndii continetur, vertebrarura corpori su- 

 perimposita et cum externa ope canaliculi, sive partis nonnihil magis contractae, in foramine inter- 

 vertebrali positae , cohaeret. Pars haec coutracta sola est, in qua tentacula cum corpore uniuntur. 

 Pars externa in sulco, faciem inferiorem radiorum percurrente posita , major et crassior, versus 

 finem hberum sensim atter.uata, semper ex diiabus membranis, interna crassiori, firmiori , homo- 

 genea, externa tenuiori, longe feagiliori componitur. In parte cum interna, tum externa fibrae cir- 

 culares, in nonnuUis praesertim speciebus, optime perspiciuntur. Extremum horum tentaculorum 

 liberum in discum, in nonnulhs praecipue speciebus valde conspicuum, dilatatur, qui applanari 

 et extendi et in cavmn tubum coecum mutari, et sic suctionis functiones optime perficere potest. 

 Sacci hi , cavam, respectu pai-ietum , maximum referentes, tenui semper replentur fluido , qiiod 

 ope vasorum infra describendorum in eorum cavum instillat per foramen in partis exlernae princi- 

 pio positum. Fluidum hoc si ex parte interna in externam propeUitur, haec protrahitur et ex- 

 tenditur; retrorsum pulsimi , partem internam inflat, unde ipsius usus in locomotione horum 

 animahum facile perspicitur. 



Differentiae harum partium specificae praecipue in earum numero et magnitudine ponuutur. 

 In A. arantiaca, laevigata, umbilicata, simijliccm, contra in A. arantiaca, gla- 

 ciali, heptactine, duphcem seriem, externam et internam, in singulorum radiorum dimidio 

 referunt. In nonnuUis aut.Mn speciobus, praecipue A. arantiaca, formatio reperitur intermedia, 

 cum sacci parsinterna ubique bifurcetur et primo adspectu duos referat. 



Organis masticatoriis Asterias carere, omnino C u v i e r i i sententia eft, acnlcos cri 

 vicinos, dum versus idem moveantur ad praedam retinendam facere posse, ideo tamen minime pro 

 deutibus habendos esse, dicentis. «^) In Asteriis stricte sic dictis haec opmio sat firma esse 

 videtur, quamvis hic quoque neminera fiigere possit, aculeorum numerum versus os ita augerj, 

 eosque ita poni, ut revera ad comminuendum cibum facere possint; in Ophiuris autem hal)i- 

 tus partium, in oris ambitu positarum , niuho magis dentium formam imitatur. 



Glandularum sahvahum iu nulla omnium, quas dissecuimus, sjjecie unquam vidimus veftigium, 

 quamvis in Asteriis veris adsint partes, quarum nemo adhuc fecit mentionem et cpas primo in- 

 tuitu pro hisce organis habuimus , nunc autem systemati yasculari ad tentacula pertinenti adscri- 

 bendas esse persuasi sumus. Apparatus intestinahs saccum refert tenuem , coecimi, nonnisi uno 

 ostio patentem, qnod igitur oris anique vices gerit. , Os ipsum rotundum exacte in faciei iuferioris 

 corporis centro ponitur. 



Ducit ad oesophagum brevissimum, ainphssimum, qui saepe ab animali esuricnte extrorsujn 

 projicitur, saepe ita dilatatur nt nullum ejus adsit vestigium. 



6) L. c. T. I. p. 544. 



