34 
totius gorgoniarum generis, sed in hisce adjunctis 
tota contineri debet. questio de cellularam natura 
alia, atque alia prout de eunicea , vel muricea 
agitur; alioquin tot genera inducere deberemus 
quot ferme sunt astrearum , atque sarcinularum 
species. Ádeo porro verum est gorgoniam cum 
corallio non convenire, ut. Ehremberg, qui eam 
in mari rubro investigavit, novum genus ex ipsa 
constituerit, quod dixit. pzerogorgiam , ut supra 
notavimus. Primitus: Go/dfus gorgonic fragmenta 
in. stratis geologicis reperiri docuit, quum antea 
altum hac de re silentium fuerit servatum ; accu- 
ratus siquidem investigator gorgoniam in dolomi« 
thuringiee semel iterumque cognovit. 
Qua setate , et quot species agnuoscende sint 
in. dolomia non bene inter auctores convenit; et 
Brogniart (1) eam ad calcem gallice carbonatee 
qua ad strata primeva pertinet, provocat (2), et 
album, vel cineraceum colorem exhibet. Una mica 
in causa fuit. cur lamellis sit. composita; idem 
ferme sentiebat geometra 7azy (3). 
Aliud. placuit. De-/a-Beche , atque  Hozet , qui 
recentiorem eetatem eidem tribuere (4), quin tamen 
igneam dolomie originem negaverint. 
(1) Dicuon. des scienc. natur., tom. 13, pag. 41o. 
Traité élém. de minéralogie, tom. 1, pag. 221. 
(2) Diction. cit., tom. 8, pag. 310, et tom. 34 , pag. 25*. 
(3) Traité de minéral. x et 2 edit., tom. 1, pag. 429. 
(4) Manuel géolog. par Henry De-la-Béche , pag. 405. 
Traité de géolog. par /lozet, pag. 309. 
