II 
SERTULARIA 
IMPERATO , LEFLINGIUS , CAVOLINI. 
Polyparium phitoideum, corneum; surculis gracilibus , tubu- 
losis, sunplicibus aut ramosis ad latera dentatim cel- 
luliferis. Axi perforato. | 
Cellule calyciformes, distincte, dentatim prominule sessiles, 
vel subpedicillate , bifarie , vel sparse. V'esicule gem- 
mifera. 
. Polypus corona simplici tentaculorum subciliatorum moni- 
tus; os proboscidiforme simplex. 
Sertulariam primum vere , accurateque clarus 
Loflingius investigare coepit (1), cujus rei abundans 
est testis Pallas (2) , nec non italicus Cavolini (3), 
quem ducem sectando Peysonellus (4) passim po- 
stea hujus generis vera cognitio recepta fuit. 
In definitione autem a Pa//as tradita « animal 
vegetans plante habitu » cernere adhuc est inve- 
terate opinionis, et rationum comparationis vim; 
unde ipse ajebat, sertulariam summam cum plantis 
affinitatem habere preter habitum, fructificationem; 
elongari in tubulum simplicem medulla repletum, 
ex eoque gemmulas protrudere, quie in solitos ca- 
lyculos , polypiformes flosculos continentes efllo- 
(1) Leflingius. Act. Accad. Stocklm. Germ. 1792. /ol. 14. 
(2) Pallas. Elenchus zooph. Hag». comit. 1766. Sertul. 
(3) Mem. cit. auct. Cavolini. Philippi. pag. 190. 
(4) De corallis. trans. of London. /ol. 47 , pag. 445. 
