114 
Mus. Taurin. num. . . . ( uti superiores species ) 
Collectio Morelli, Rochetta , Bellardi , Michelotti. 
SARCINULA ORGANUM 
Linneus 
woBIS ( 7'ab. 5, fig. 9.) 
Tubis levibus , cylindricis , erectis, separatis ; in massam 
crassam  aggregatis; seplis externis , iransversis , tubos 
connectentibus. 
Linneus. Àmznit. academ. 1. tom. 4. fig. 6. 
Schewveiger. Beobacht. tab. 7. fig. 60. | 
Delonch. Encyclop. pag. 673. 
Blainville. Manuel d'actin. pag. 348. 
Goldfus. Petref. Germania. pag. 73. tab. 24. fig. 1o. 
Lamarck. Anim. 1. et 2. edit. vol. 2. pag. 341. 
Sarcinulam organum , quam primum memora- 
tam novimus a Carolo Linnceo, in peregregio suo 
opere de amw«enitatibus academicis , veram spe- 
ciem reapse consütuere patet; notatu tamen di- 
gniora retulit Lamarck, dum hanc speciem illustra- 
bat: habet , inquit , tubos verticales in organi si- 
militudinem dispositos, proptereaque distinctos , 
atque inter se conjunctos per quandam , ut ita. 
dicam, membranam; preterea lamelli longitudina- 
les cavitatem replent, unde et in basi, et in facie 
superiore stellas lamellosas conspicies. In hisce 
cernere est gallici scriptoris documentum, quo; in 
sarcinulis , astreeas iubulosas aguoscere fatetur ; 
in astreis autem tubulosis concurrere , que suffi- 
ciunt ad sarcinule genus dignoscendum ; nihil 
itaque impedimento erit, quominus as£reas tubulo- 
