122 
astreas provocemus sarcinulas , vel aositem| j 
quum f/aveosites alveolata sit. 
Summi autem momenti est, in astrceis oscula 
tantum in facie superiori secernere , id contra 
conlingit in. sarcinulis; id. mehercle exposcit hu- 
jus polyparii dispositio, ut polypi inferiori parte 
certo modo inter se conjungantur, quod in sar- 
cinulis afirmare non audeo. Ratio praeterea. bve- 
vitatis, qua donate sunt astrece in eorum tubulis, 
huic argumento majorem vim, et pondus addere 
videtur; ni enim hi tubuli essent breves, adnexi, 
ex uno tantum latere perspicui, unum fundamen- 
tum deficeret proposito generi. Itaque quod ait 
Lamarck , ad. astrec genus servandum , integre, 
casteque custodiendum esse putamus , eatenus 
quatenus id exposcit indoles polyparii, quod sub 
astrec nomine venit. 
Animal autem hydriforme est , breve , ad cy- 
lindri. similitudinem. compositum ; ore rotundato, 
in disci centro reposito. 
Tentaculhi breves ; pauci, simplices , disjuncti. 
Licet ex Quoy. et Gaymard. observationibus, hec 
accepimus de polipo as£rec ; nemo tamen non 
videt multa | superesse , unde dignoscamus veros 
characteres polyporum , qui incole sunt astrea- 
rum , ad zoanthaira pertinentes, quamvis |. hoc 
singulare in aszrec polypo reperiam, quod. pau- 
cis sit tentaculis instructus , contra ac alii polypi, 
qui. iisdem ferme polypariis insident, ad hanc clas- 
sem relatis, Quidquid sit, potiora desideramus. 
