148 
meandrinas genus constituere omnino singulare 
atque peculiare, ipso intuitu ab omnibus distin- 
ctum, atque hoc probaturus animadvertit; adesse 
non stellas simplices, circumscriptas, sed sulcos 
longitudinales , irregulares, vacuos in superiori 
parte , lamellis  munitos transversis et parallelis 
quaeque ad montium summa accedunt, reperiri. 
Insuper ait heec ambulacra comparari nec injuria 
posse vallibus tortuosis; collibus eadem forma 
praeditis subsidentibus. 
Stellam vero non desideramus, quippe in col- 
lium interstitiis peculiarem sedem habent; colles 
autem licet interrupti, tamen circumscripti, defi- 
niti non sunt; unde aliud in monticulariis dicen- 
dum, quarum favore colles circumscripti sunt. La- 
mellae, quc utroque latere colles ornant, perpen- 
diculares sunt quoad colles , et valles ex iisdem 
profluentes, itidem inzequales sunt. Massam, quam 
exhibet meandrina vel simplex vel convexa vel 
hemispharica est: rotundatim aliquando disposi- 
las et in massis magnis convolutas esse non inu- 
sitatum est. 
Si vero Lesueur audiamus de polypo mean- 
drinc disserentem , docet animal actiniforme esse, 
aperturam, oris ergo, amplam possidere, extremi- 
tates lobatas, tentacula circa discum oralem di- 
sposita. Aliud tamen docuit Quoy et Gaymard 
qui, hanc tentaculorum dispositionem negarunt, 
atque autumarunt ;zeandrinc polypos unitos esse 
sinuose in ima parte vallium polyparii; neque ten- 
