159 
steriorem opinionem cum retinuerit, adeo Lamarck 
placuit, ut veritus non sit, zubiporas, cateniporis 
adjungi, quarum tamen discrimen vel ob omnium 
oculos ponere non occurrit. 
Ad hanc itaque rem aptissime monet laudatus 
Blainville , posse cateniporas ad escharas perti- 
nere, hoc dubio motus , quia videbantur lamel- 
le recipere cellulas , quarum apertura opposita 
foret; deinde hanc opinionem reliquit , majori- 
bus innixus fundamentis, unde caryophylliam in 
catenipora cernere putavit. Ulterius progreditur 
atque notat, cateniporam labyrinthicam convenire 
non posse cum ceteris speciebus , ideoque vel 
ad aulostomas vel ad alecto pertinere, atque pro- 
ficisci debere: hinc. B/aineille ait, nihil aliud. cer- 
nere in ca£enipora , quam .caryophylliam tübu- 
losam , aperturis ovalibus munitam , ad latera con- 
Junctam , ita ut anastomosas lamellas exhibeat. 
Quoad locum, qui cateniporce tributus vel tri- 
buendus est, distinctione egemus ; vel loqui- 
mur de methodo invecta a Zamarck , vel de 
dispositione inducta a Z/ainwe , vel de ea, 
qua eidem contingere potest. Inter polyparia fo- 
ramina Zamarck cateniporam posuit , quod ta- 
men ipsi definitioni. adversatur, quam habemus 
sub initio de polypariis foraminibus preeditis. 
Nam dum definit hzc. polyparia , ait, ea lapi- 
dea esse , solida , interius compacta, cellulis per- 
foratis vel tabulosis , lamellis destitutis : praeterea 
nulla ratione concipere possumus ca£eniporas cum 
