189 
quo deducebat, deficientibus laminis , polypum , 
qui his receptaculis haerebat, tentaculis carere. 
Aliter sentiebat. Jlainville , qui declarare ausus 
est, a flustris non differre memoratum genus , 
atque ideo animal eadem natura donatum, com- 
mune utrique generi fuisse. 
Utrique sententie acquiescere quis facile pos- 
set, ubi vel opus tantummodo, vel polypum in- 
Spiciat; sed quum satius sit in hoc argumento 
ex natura polypi judicare, recte quis cum Z/ain- 
ville assentire videtur; pori enim minimi, breves, 
recti, vel obliqui, sepius contigui, aperturaque 
apicialis conveniunt. eque Junuliti, ac lustre , 
ergo consequens est, polypum, qui edificavit 
lunulitem accedere maxime ad naturam polypi, 
qui //ustram habitat; licet alioquin solitaria Zu- 
nulitis natura aliquantulum differat a. polypariis , 
quee lustre , vel eschare nomine veniunt. 
Potiora multo antea docuit Cavolini (1). Re- 
censet enim vir omni laude dignissimus in suis 
Memoriüs circa polypos maris, qui prope JVea- 
polim vivunt , milleporam a nemine antea per- 
spectam , ad imaginem lentis compositam inve- 
nisse, quam milleporam cardoncello appellat. 
Hujus corporis, seu scheletri, uü loqui amat , 
basis membranam esse fatetur lapideo-calcareo 
compositam , rotundatam formam preeseferre , 
(1) Memorie de? polipi marini di Filippo Cavolini cit. Napoli 1783. 
pag. 71. 
