FAM. VII. PEZOMACHUS. 869 



superest, omne cellulaium vestiglum evanescit; 

 quibusdam speciebus autem alarum structura satis 

 explicata est, ut forma cellulae interioris, cum 

 forma ejus in reliquis Ichneumonidibus genuinis 

 congruens, perspicue distingui possit; areola om- 

 nibus deest, vel incomplete quinqueangularis se 

 ostendit, sicut in Hemitelibus. Pez. longipennis 

 alis gaudet, si eum comparas cum reliquis hujus 

 subgeneris cospeciebus, longissimis. — Pedes me- 

 diocres. — Abdomen ovatum autoblongum, fere 

 capitis thoracisque longitudine, thorace latius, 

 maribus tamen plerisque angustius et gracilius 

 quam feminis. Segmentum primum petiolatuni 

 est, apicem versus sensim dilatatum, maribus in- 

 terdum sublineare; parte antica breviore quam pe- 

 tiolus. — Aculeus exsertus, nunquam abdomine 

 longior. 



De transitu hujus siibgeneris in anteeedens 

 conferre velis quae sub hoc monui, 



Notaj 



Sunt auctores qui contendunt, mares harum 

 feminarum apterarum volatiles esse, quod tamen 

 cum meis observationibus haud congruit. Consule 

 ad haec quae in Monogr. Ichn. ped. pag. 22 scripsi. 



