In Zuid-Amerika schijnen slechts twee, zeer toet elkander verwante soorten 

 voor te komen. De grootste is Tesfiido tabuldta, de kleinere Test.carbönarta, 

 beiden worden dikwerf levend uit Suriname naar Europa gebragt. 



Gilolo is het eenige eiland van den Indischen Archipel , hetwelk een Land- 

 schildpad, Testudo Forsteni genoemd, voortbrengt. 



Sommige streken van het heete Afrika, zoo als de Goudkust en Mozambique 

 herbergen eene soort , die door haar , van achteren beweegbaar rugschild , 

 van alle overige soorten afwijkt. Dit is de Testudo kinyxis. 



Alle deze soorten hebben aan de achterpooten vier, aan de voorpooten vijf 

 teenen en nagels. Aan de Kaap de Goede Hoop wordt intusschen eene soorfc 

 gevonden, wier voorpooten slechts met vier teenen en nagels voorzien zijn. 

 Zij is klein, en onder den naam van Testudo areolata , beschreven. 



De Zoetwaterscliildpadden. {Umys.) 



De talrijke soorten, welke tot deze groote familie behooren, hebben, in het 

 algemeen, ten opzigte van hare gestalte en maaksel, meer overeenkomst met 

 de Land- dan met de Leder- en Zeeschildpadden. Zij onderscheiden zich van 

 eerstgenoemden voornamelijk daardoor dat haar pantser minder gewelfd is, en 

 dat de teenen vrij en gewoonlijk door een zvvemvlies verbonden zijn. Zij zijn 

 zeer menigvuldig in Amerika en Azië, zeldzaam in de overige werelddeelen. 

 Zij houden zich, min of meer uitsluitend, in rivieren, meren of moerassen op, 

 en de meeslen voeden zich veelal van wormen , weekdieren , ja zelfs van 

 visschen , amphibiën of andere dieren der hoogere klassen ; sommigen leven 

 ook van plantaardige stoffen. 



Eenige soorten naderen , door hare levenswijze en haar tamelijk sterk ge- 

 welfd rugschild , tol de Landschildpadden. De vrije gedeelten van haar borst- 

 schild vormen twee groote , beweegbare kleppen , die vast aan het rugschild 

 kunnen worden aangedrukt. Hiertoe behoort de doosschildpad {Emys clausa), 

 van Noord-Amerika, alwaar zij, althans in de middele en noordelijke staten, 

 de plaats der Landschildpadden vervangt, die slechts in de zuidelijke staten 

 voorkomen. — Op de Sunda-, Moluksche en Philippynsche eilanden wordt 

 eene andere soort, Emys amboinensis , gevonden. — Bij sommige soorten 

 is de beweegbaarheid der kleppen van het borstschild zeer gering, of somtijds 

 alleen bij jonge voorwerpen op te merken. Dit heeft plaats bij Etnys Diardii, 

 van de Sunda-eilanden en het vaste land van Indie ; en ook bij E?nys europcca, 

 die in het zuidelijke Europa tot Pruissen , Polen en Rusland gevonden wordt, 

 en door haar donkergroen, met vele kleine geele vlekken gestipt, rugschild 

 zeer kennelijk is. 



Bij eenige andere soorten zijn de voornoemde kleppen van het borstschild 

 somtijds zeer klein en niet zelden slechts gedeeltelijk of in het geheel niet 

 beweegbaar. Haar pantser heeft eene langwerpige gedaante, en hare keel is 

 met draadjes ofkleine huidfranjes voorzien. Hiertoe behoort Emysscorpioides, 

 van Suriname, met beweegbare kleppen aan het borstschild, en Emys 

 odorata, uit Noord-Amerika, alwaar zij stinkpot genoemd wordt, omdat 

 zij eene sterke muskus-lucht bij zich heeft. 



