De Lederschildpadden. {Trionyx.) 



Deze schildpadden , welke zeer gemakkelijk, van alle overige te onderschei- 

 den zijn , bieden de volgende hoofdkenmerken aan. Pantser kringvormig, zeer 

 plat, met eenen min of meer ontwikkelden, beweegbaren, tot het zwemmen 

 dienenden kraakbeenrand omzoomd, en, even als de overige deelen van het 

 ligchaam, meteene naakte, weekehuid, zonder schubben, bekleed. Kaken 

 zonder hoornbekleeding, met vleezige lippen voorzien. Teenen door groote 

 zwemvliezen verbonden, en slechts de drie binnenste met nagels voorzien. 

 Tromp, aan wier einde zich de neusgaten openen, verlengd. Kop klein. 

 Oogen schuins naar boven gerigt. — De meeste soorten bereiken eene aan- 

 zienlijke grootte. Hare verblijfplaatsen zijn de groote rivieren of meren van 

 Afrika, Azië en Noord-Amerika. Zij zwemmen voortreffelijk; voeden zich 

 van planten of dieren; loeren, in het riet verscholen, op haren buit, of 

 gaan dien 's nachts aan de oevers opzoeken; zijn zeer vraatzuchtig, schuw 

 en krachtig, en verdedigen zich, door hevig te bijten, tegen hare vijanden. 

 De meesten zijn olijfgroen van kleur, met grootere of kleinere, niet zelden 

 opene, vlekken. 



De lederschildpad van den Nijl, {Trionyx niloficus) , is wit en geel 

 gevlekt. Op de Sunda-eilanden worden twee soorten, Trionyx stellatus en 

 Trion.subplanus. gevonden : eerstgenoemde wordt over de 200 pond zwaar; 

 laatstgenoemde is kleiner en heeft een zeer plat rugschild. De Japansche 

 soort, Trion. japonicus, schijnt steeds klein te blijven. 



Bij eenige kleine soorten is het pantser sterker gewelfd dan gewoonlijk, 

 met eenen zeer smallen rand omzoomd , die door eenige, los in het kraakbeen 

 zittende, huidbeentjes ondersteund wordt, en van achteren op iedere zijde tot 

 eene soort van klep verlengd is, welke de achterpooten beschermt. Hiertoe 

 behoort Trionyx grdnösiis , uit Dekan. De overige soorten worden in Mos- 

 sarabique en Senegambië gevonden. 



De Zeescliildpadden. {CJielöma.) 

 Zij bewonen bij uitsluiting de zee, en kruipen slechts dan op het land, wan- 

 neer zij hare eijeren willen leggen. Men herkent de Zeeschildpadden oogenblik- 

 kelijk aan hare pooten, die, bij uitstek tot het zwemmen ingerigt, de gedaante 

 van platte vinnen hebben, in welke de lange, grootendeels ongewapende, niet 

 beweegbare, teenen verborgen zijn. Haar schedel is aan de zijden door eene 

 soort van dak overwelfd , aan wiens binnenvlakte de kaauwspieren vastgehecht 

 zijn. De Zeeschildpadden bereiken eene aanzienlijke grootte. Zij bewonen 

 de zeeën der warme luchtstreken. De meesten voeden zich van zeeplanten , 

 eenige van week- en andere dieren der lagere klassen. Zij leggen hare eijeren 

 in het zand des zeestrands, in gaten, die zij bij nachttijd graven. De jonge 

 Zeeschildpadden begeven zich, zoodra zij uit het ei gekropen zijn, dadelijk 

 in zee. In Zuid-Araerika worden, gedurende den legtijd, de anders geheel 

 eenzame zandkusten, waar deze schildpadden hare eijeren komen leggen, door 

 inboorlingen of Europeanen bezocht, millioenen van eijeren verzameld, duizende 

 schildpadden gedood, en geheele scheepsladingen, bevracht met het inge- 

 zouten vleesch dezer dieren en de uit de eijeren gekookte olie, weggevoerd. 



