!1 



van hetwelk slechts bij eene familie (de Ttjphlops) de bovenkaak afgezonderd 

 is. De keelgroef, bij de Slangen aanwezig, ontbreekt bijkans altijd, ten minste 

 bij de slangvorraige soorten. Hun kop kan, om die reden, niet uitgezet 

 worden, als bij de Slangen, en zij zijn derhalve ook niet in staat, zoo als 

 deze, dieren te verslinden, die dikker zijn dan zij zelven. De meeslen hebben 

 pooten en in dit geval ook een borstbeen met den schoudergordel, en een 

 bekken ; en de pooten zijn meestal met teenen voorzien , die wederom met 

 nagels gewapend zijn. Behalve dat, zijn de beide helften hunner onderkaak 

 van voren zamengegroeid. Velen hebben volmaakte oogleden, die bij de Slangen 

 steeds ontbreken, of de oogen zijn grootendeels onder de huid verborgen, 

 hetgeen bij de Slangen ook niet plaats heeft. Eindelijk hebben de meesten 

 een trommelvlies, hetgeen bij de Slangen steeds ontbreekt. 



De Saurers hebben allen eenen staart, die somtijds buitengewoon lang, 

 somtijds zeer kort is , en wiens vorm , volgens de soorten , veelvuldige afwij- 

 kingen aanbiedt : hij is meestal kegelvormig , bij sommigen zijdelings zamen- 

 gedrukt en als werktuig tot het zwemmen dienende, bij anderen tot een grijp- 

 werktuig omgevormd. De gedaante van hunnen kop biedt, volgens de soorten, 

 veelvuldige afwijkingen aan. Hunne huid is steeds met schubben bekleed, welke 

 op den buik en den kop niet zelden grooter zijn dan op de overige deelen, en 

 derhalve de gedaante van schildjes aannemen. Hunne neusgaten zijn meest 

 eenvoudig en , even als de oogen , naar de zijden , zelden naar boven gerigt. 

 Men ontwaart bij een aanzienlijk getal soorten , langs de onderzijden der dijen 

 of voor den anus eene rij buisvormige klieren. De tanden der Saurers zijn 

 meest kegelvormig; bij sommigen zijn zij zamengedrukt, of met insneden 

 voorzien. Zij zijn meestal in eene vore, of in andere woorden, eene ge- 

 meenschappelijke tandengroef vastgehecht; bij sommigen, de Agama-achtige 

 Saurers der oude wereld, zijn zij op don scherpen rand der kaken vast- 

 gegroeid; maar eigenlijke afzonderlijke tandholien zijn alleen bij de Kroko- 

 dillen aanwezig. Vele soorten hebben tandjes in het gehemelte. De tong 

 dezer dieren biedt groote verscheidenheden aan. Zij is somtijds, zoo als bij de 

 Krokodillen, geheel vastgegroeid; somtijds dik, vleezig en van voren vrij, 

 zoo als bij de Gekko's en de meeste Agama's; somtijds rolvormig en zeer 

 lang, zoo als bij de Kameleons; somtijds min of meer aan het einde uit- 

 gesneden of in twee lange punten uitloopende, en in eene scheede zittende. 

 De wervels zijn steeds volkomen ontwikkeld : hunne doornuitsteeksels dienen 

 somtijds om eenen kam te ondersteunen, en zijn alsdan zeer lang; bij de 

 Krokodillen worden de onderste doornuitsteeksels der staartwervels door losse 

 7-vormige beenderen vervangen, en ook de halswervels dezer dieren bieden 

 aanmerkelijke afwijkingen. Er zijn steeds ribben aanwezig; de valsche 

 ribben der Draken zijn regt, zeer verlengd en naar de zijden gerigt, ten 

 einde het valscherm dezer dieren te ondersteunen. Het borstbeen is bij de 

 soorten met pooten niet zelden zeer zamengesteld , en zoo ook het tongbeen. 

 De longen zijn meestal in twee lappen verdeeld, die somtijds wederom in 

 een grooter of kleiner getal aanhangsels uitloopen. De werktuigen van den 

 bloedomloop komen in het algemeen met die der Schildpadden overeen; 

 slechts bij de Krokodillen bestaan er hieromtrent eenige opmerkelijke wij- 

 zigingen. De darmbuis is gewoonlijk niet zeer lang. De Krokodillen hebben , 



