14 



Op het land zijn zij in het algemeen vreesachtig en schuw, en ontvlugten 

 bij aannadering der menschen, door tot op kleine afstanden regtuit te schieten ; 

 voor het overige zijn hunne bewegingen op het land moeijelijk en vrij lang- 

 zaam. De Krokodillen vormen drie natuurlijke afdeelingen. 



A. De alligators oï kaaimans. Zij worden slechts in Amerika gevonden, en 

 hebben tot kenmerk, dat alle tanden der onderkaak binnen den rand der broe- 

 dere bovenkaak vallen. Zij bereiken hoogstens eene lengte van tien tot twaalf 

 voet, schijnen den mensch zelden aan te vallen, komen weinig aan de kusteu 

 voor, en leggen hunne eijeren onder afgevallene boombladeren, in het lommer 

 der bosschen of hoornen. Het woord Alligator is eene verbastering van el 

 lagarto, hetgeen in het Portugeesch eene Hagedis beteekend ; Kaaiman zegt 

 men, den naam des Krokodils bij sommige negerstammen te zijn. De soort 

 van Noord-Amerika, Alligator luèïus , heeft eenen broeden snoekenkop. — 

 In Zuid-Amerika worden twee hoofdsoorten met verscheidene bijsoorten ge- 

 vonden. De etme , Alligator sclerops , is gemeen in Suriname, en heeft vóór 

 de oogen eene halve raaanvormige lijst. Bij de andere, Alligator palpebrdsus, 

 is het bovenste ooglid in been veranderd. 



B. De eigenlijke krokodillen. Bij deze is de bovenkaak alleen van voren 

 broeder dan de onderkaak , en het zijn derhalve slechts de twee voorste tanden 

 der onderkaak, die binnen den rand der bovenkaak vallen, welken zij niet zelden 

 doorboren. Zij bereiken eene lengte van vijftien tot achttien voet, en kiezen 

 tot hunnen buit niet alleen allerlei groote en kleine dieren, maar ook den 

 mensch. Men vindt hen niet zelden aan de kusten ; en zij leggen hunne eijeren 

 in het zand. Zij bewonen Afrika, Azië tot Nieuw-Guinea , Middel-Amerika , 

 en het noordelijke gedeelte van Zuid-Amerika. De gewone soort, met hare 

 bijsoorten, Crocodilus vulgdris, wordt in geheel Afrika tot Bengalen gevonden. 

 De oude Egyptenaren noemden de krokodil ampsah ; in de gevangenschap 

 gehouden, verkreeg hij den naam suk (van sëv, den tijd of Saturnus der Egyp- 

 tenaren) werd voor heilig gehouden, en ingebalsemd. In sommigestreken, 

 b.v. aan de kust van Guinea , schijnen zij den mensch nooit aan te vallen. — 

 Den Indischen Archipel tot Bengalen bewoont eene andere zeer groote soort, 

 Crocod. biporcdtus, die vooral op Borneo zeer menigvuldig voorkomt, alwaar 

 jaarlijks eene menigte inboorlingen door deze dieren het leven verliezen. — 

 De Amerikaansche soorten heeten Croc. acütus en rhombïfer. Aan de westkust 

 van Afrika vindt men eene soort met een veel langoren en smalleren snuit 

 dan gewoonlijk : Crocod. intermedlus. 



c. De gaviaals. Hun snuit is zeer lang en smal, en biedt het kenmerk aan, 

 dat alle tanden der onderkaak buiten den rand der bovenkaak vallen. Zij 

 bereiken eene aanmerkelijke groote ; maken onder hoornen , een groot kegel- 

 vormig nest uit gras en bladeren; leven van visschen; bezoeken de zeeoevers 

 niet, en schijnen nooit jagt op den mensch te maken. Er zijn slechts twee 

 soorten van Gaviaals bekend. De eene Gav. gangeticus, wordt in Bengalen 

 gevonden ; haar snuit is zeer smal , en van voren met eene groote vleeschige 

 aanzwelling voorzien, in welke de neusgaten liggen. De andere, Crocod. 

 Schlegehi, bewoont de meren in de binnenlanden van Borneo; zij nadert 

 door den vorm van haren achterkop, tot de eigenlijke Krokodillen. 



