21 



vlugten ook niet in de zee, ofschoon zij uitmuntend zwemmen en duiken.— 

 De tweede soort, Ig. subcristata , wordt alleen op de raiddele eilanden aan- 

 getroffen. Zij is van boven bruinrood, van onderen oranjegeel en een weinig 

 kleiner dan de voorgaande. Zij houdt zich in de holen, die zij zelf graaft, 

 op, en gaat niet te water. Zij voedt zich met bladen van kleine Acacia's 

 en Cactussen, is zeer mak, en in het geheel niet vreesachtig. 



Er zijn ook soorten , wier staart, behalve den kam , met groote stekelachtige 

 schubben bekleed is. Men noemt haar Cyclüra. De gewone, Iguana carindta, 

 komt uit Louisiana en Cuba. 



De Anolis. {Anölis.) 



Men kan deze dieren Boom-agamen der nieuwe wereld noemen , wier 

 leenen min of meer schijfvormig verbreed en van onderen met dwarsblaadjes, 

 even als die der Gekko's, voorzien zijn. Zij hebben eenen groeten keelzak, 

 hun rug is somtijds met een' kam voorzien , en hun kop met plavuisachtige 

 schubben bedekt. Zij hebben tanden in het gehemelte; maar slechts ééne 

 soort heeft poriën aan de dijen. Velen zijn groenachlig van kleur. De meesten 

 zijn klein, en slechts eenige soorten bereiken eene lengte van eenen of 

 anderhalven voet. Zij zijn over het geheele heele Zuid-Amerika tot in het 

 zuidelijke Noord-Anierika verbreid , en zijn vooral menigvuldig op de An- 

 tillische eilanden. Zij zijn vlug, leven op boomen, klonteren en springen 

 zeer behendig, voeden zich van inseklen en spinnen, vechten dikwijls met 

 elkander, en hebben eene heldere en fluitende stem. Zij leggen hunne eijeren 

 onder boomwortelen of muren. Men geeft hun in Amerika niet zelden den 

 naam van Kameleon. 



De grootste soort, An. equestris, komt van Cuba, en heeft eenen kleinen 

 kam op den rug en staart. An. carolinensis, zeer gemeen in het zuidelijke 

 Noord-Amerika , is groenachtig met eene zwarte vlek achter het oog. — Bij 

 eenige soorten zijn de teenen zeer weinig verbreed. Hiertoe behoort An. 

 refulgens en An. aurdlus, beide van Guyana, en bronskleurig; de laatste 

 zonder tanden in het gehemelte en met poriën aan de dijen. 



De Bastaard-Anolis. {Polyehrüs.) 



Zij behooren , als de Anolis, in het heete Amerika te huis, en hebben in 

 het algemeen veel overeenkomst mot deze ; maar hunne teenen zijn nooit 

 verbreed, zij zijn krachtiger, hun kop is grooler, en hun keelzak zeer klein. 

 De meesten zijn, voor het minste na den dood, bruinachtig van kleur; maar 

 in hel leven veranderen zij hunne kleur even als de Kameleons, en worden 

 derhalve ook op vele plaatsen in Amerika zoo genoemd. Zij houden zich op 

 boomen op, en voeden zich niet zelden met bezien. 



De gewone soort, Pohjchrus marmoratus , is gemeen in Suriname en 

 Brazilië. Zij heeft poriën aan de dijen. — Bij eene soort van Brazilië, Pol. 

 Vautieri [Urostophus), is de staart sterk naar binnen omgekruld. — Pol. 

 (Lmmancius) longipes van Mejico , heeft zeer lange pooten en teenen ; de 



