u 



van den Gaboou-rivier is merkwaardig, omdat zijn rug en staart met eenen 

 kam voorzien zijn. 



DE WARANEN. {MONITOR.) 



Zy hebben in het algemeen de gedaante der gewone Hagedissen ; maar 

 hun kop is sterk in de lengte gerekt; hun hals is lang en even dik als 

 de kop, en de rug breed en plat. Het zijn, na de Krokodillen, de grootste 

 van alle Hagedisachtige dieren. Hunne tong is, even als bij de Slangen, lang, 

 loopt in twee lange, smalle punten uit, en kan in eene scheede teruggetrokken 

 worden. Hunne tanden zijn groot, niet zeer talrijk, konisch, zijdelings za- 

 mengedrukt of afgerond, en zij zijn aan de binnenzijde der kaken vastgehecht. 

 Er zijn noch tanden in het gehemelte, noch poriën aan de dijen aanwezig. 

 Hunne pooten zijn krachtig en met vijf tamelijk lange teenen voorzien, welke 

 met kromme, scherpe nagels gewapend zijn. De staart is lang, meestal zij- 

 delings zaraengedrukt en van boven smal toeloopende. De kop is langwerpig, 

 van boven plat, en met onregelmatige grootere of kleinere schubben bedekt. 

 De schubben der overige deelen zijn klein. De oogen liggen zijdelings, hunne 

 pupil is rond, en zij worden door gewone oogleden beschermd. De zijde- 

 lingsche neusgaten zijn ruim en ovaal, of halve-maauvormig. 



De Waranen behooren alle in de heete luchtstreken van de oude wereld 

 te huis. Zij zijn over geheel Afrika, het geheele zuidelijke Azië tot op de 

 Philippynsche eilanden, Nieuw-Guinea en Australië verbreid. Sommige soorten 

 bereiken eene lengte van zes tot acht voet. Men vindt hen bij voorkeur in 

 laag gelegen streken , alwaar zij zich gaarne in de nabijheid van het water 

 en der woningen ophouden. Sommigen klimmen op boomen. Anderen bewonen 

 bij voorkeur of uitsluitend woeste en drooge streken , waar zij , ver van het 

 land verwijderd, in aardholen leven. Deze zijn meestal bleek geelachtig bruin 

 van kleur; terwijl de overigen donker gekleurd en met geele of witte vlekken 

 gesierd zijn. Zij zijn dagdieren, en voeden zich met allerlei kleine zoogdieren, 

 vogelen, kruipende dieren, visschen en gelede dieren. Hunne bewegingen 

 zijn vlug. Zij leggen eijeren. In de koloniën begrijpt men deze dieren niet 

 zelden onder den naam van Legoeaan ; vroeger werden zij door de natuur- 

 onderzoekers ook Tupinambis genoemd. 



De soorten, welke gaarne in de nabijheid van het water leven, hebben 

 eenen zijdelings sterk zamengedrukten staart, die van boven met eenen dub- 

 belen kiel voorzien is, en zamengedrukte tanden. Hiertoe behoort Moni/or 

 Mvittatus, van de Sunda-eilanden tot Celebes verbreid, maar volgens de 

 verschillende eilanden, min of meer in het oog loopende standvastige ver- 

 scheidenheden vormende. Hij is van boven bruin , met vele geele vlekjes 

 en stipjes. Deze soort houdt zich aan de oevers der rivieren of zelfs aan 

 het zeestrand op. Zij zwemt en duikt zeer goed, klontert niet zelden op 

 heesters of boomen, en voedt zich van allerlei dieren, of zelfs onraad. Daar 

 zij tot acht voet lang wordt en zeer behendig is, zoo zijn zelfs de kippen, 

 duiven of ander tam gevogelte in de stallen voor hare aanvallen niet veilig. — 

 De wat er-w ar aan van Afrika {Mon. stelldtus) schijnt over dit geheele 



