59 



ondoorboorde tanden. Haar kop is met schilden, en het overige ligchaam 

 gewoonlijk met zeshoekige, tamelijk weeke schubben bedekt. Zij worden alleen 

 in de stille Zuidzee en in den Indischen Oceaan aangetroffen, en zij vertoonen 

 zich niet zelden aan de monden der groote rivieren , maar nooit in de rivieren 

 zelve. Men ontmoet dikwerf, in het ruime sop, geheele scholen van deze 

 slangen, hetzij drijvende als of zij sliepen, hetzij met de haar eigenaardige, 

 zachte bewegingen zwemmende. Zij komen nooit aan het land, sterven, 

 wanneer men haar gevangen heeft, weldra, en brengen levende jongen ter 

 wereld. De meeste zijn geelachtig van kleur, met blaauwe, zwarte of bruine 

 dwarsbanden of langs den rug met ruitvlakken. Sommige soorten bereiken 

 eene lengte van zes voet. Zï] voeden zich van visschen en kreeften , en 

 worden zelven niet zelden eene buit der haaijen. 



Eenige soorten zijn zeer slank van gestalte, en haar buik is met zeshoekige 

 schubben, naauwelijks grooter dan die der overige deelen, bezet. Eene der 

 gemeenste is Hydrophis striütus. Hydr. yracilis is merkwaardig om haren 

 dunnen hals en buitengewoon kleinen kop. 



Bij anderen wordt de middellijn des buiks slechts door eene naad aangeduid. 

 Haar ligchaam is ineengedrongen. Eene derzelver, Hydr.pelatnidoides, heeft 

 groote schubben; de andere, Hydr. pelamis , die de gemeenste en meest 

 verbreide Zeeslang is, zeer kleine schubben. 



Er zijn ook Zeeslangen , wier schubben glad zijn, dankpansgewijze over 

 elkander liggen, en nut eene harde opperhuid bekleed zijn; hare neusgaten 

 liggen zijdelings, en de buik is met eene reeks van breede buikschilden voor- 

 zien. Hiertoe behoort Hydr. colubr'ma , die mede eene der meest verbreide 

 en gemeenste soorten is. 



De zoogenoemde groote Noordsche Zeeslang, waarvan de nieuwspapieren 

 bijkans alle jaren gewag maken, bestaat slechts in de verbeelding der zeelieden 

 en onkundigen. Troepen dolfijnen, welke somtijds in eene regie lijn achter 

 elkander zwemmen, hebben zonder twijfel aanleiding tot het bestaan van 

 dit fabelachtig wezen gegeven. 



DE SLANG-ADDERS. 



De soorten dezer familie hebben, in hare gestalte, zoo veel overeenkomst 

 met vele gewone niet vergiftige Slangen, dat het in de meeste gevallen zeer 

 moeijelijk is, haar, zonder een nader onderzoek der tanden, van eerstge- 

 noemde te onderscheiden. Hare schubben zijn gewoonlijk glad; de kop is 

 van middelmatige grootte of klein , langwerpig, en met schilden bedekt; de 

 pupil van het oog is kringvormig; de gifttanden zijn kort en worden door 

 ondoorboorde tanden gevolgd; haar ligchaam eindelijk is zelden kort en 

 ineengedrongen. Zij leven op het land ; eenigen houden zich gaarne in de 

 nabijheid van het water op; en anderen klimmen zelfs op boomen. Zij zijn 

 zeer levendig van aard, gaan bij dag op roof uit, vervolgen niet zelden haren 

 buit of hare vijanden, en leggen eijeren. Men vindt haar in alle werelddeelen, 

 behalve in Europa. Zij vormen twee of drie hoofdgeslachten. 



