45 



van den hals, welken zij zijdelings uitzetten kunnen, staan eenigzins in 

 eene schuinsche rigting. Men vindt haar in het heete Amerika en in Oost- 

 Indië. 



Xenodon sevérus , uit Guyana , wordt tegen de drie voet lang en zoo dik 

 als een kinderarm. Lichtbruin, met omstreeks twaalf breede dwarsbanden. 

 Somtijds geheel bruin loodkleurig. — len. inornatus , van Java; olijf- 

 kleurig. — Jen. purpuvascens , eveneens van Java ; roodachtig, bruin ge- 

 marmerd, en met achttien groote, rosékleurige, zvvartgestipte vlekken. 



De Woelslangen. {Heterodon.) 



Hebben de gedaante der Glans- of gewone Landslangen ; maar haar snuit- 

 schild is groot, vooruitspringend en dikwijls met snijdende kanten voorzien. 

 De laatste tand der bovenkaak is, als bij de Adderslangen, lang, maar ge- 

 woonlijk niet gegroefd. Men heeft haar slechts in Europa, Afrika en het 

 warme Amerika waargenomen. 



Helerodon plalijrrhlnus , uit Noord-Amerika ; twee voet lang, ligchaam 

 krachtig. SnuitscliUd naar boven gerigt, mei drie snijdende kanten ; schubben 

 gekield; oogen door eene krans van kleine schubben ingezoomd; roodachtig 

 grijs, met groote bruine vlekken ; somtijds geheel zwart. — Het. rliinostumtis, 

 uit Brazilië : slanker; schubben glad ; rood, met zesendertig zwarte ringen.— 

 Het. cucciiièus, uit Noord-Amerika : klein; sniiitschild ncusvornilg; hooggeel, 

 op den rug met een twinliglal, eivormige, roode, zwart gezoomde vlekken. — 

 Hel. oxyrhynr.hns, van de Gondkust en Mossambiqiie : snuit en snuilschild 

 sterk afbellende. — Het. scalüris , van Spanje, hel zuidelijke Frankrijk en 

 Algiers; heeft het voorkomen eener groote gewone Landslang : roodachtig 

 bruin, met twee zwarte strepen op den rug; snuilschild afgerond. 



DE WORMSLANGEN. {CAL AM ARIA.) 



Dit zijn meestal kleine, wormachtige slangen, meest met iriserende kleuren, 

 die op of onder den grond en onder sfeenen leven; een rolvormig, dun lijf; 

 eenen korlen , meestal dikken staart, en ecnen kleinen, maar in den regel 

 met regelmatige schilden bedekien, kop hebben. De soorten van dit geslacht 

 bieden dikwijls veelvuldige onderlinge afwijkingen, en worden in de heete 

 luchlstreken gevonden. 



Calmharia Ivmbricoides xan Jnva, heeft slechts één paar voorhoofdschilden, 

 zij is bij de twee voet lang, maar niet dikker dan een pijpensteel ; leikleurig, 

 met zwarte vlekken. — Cal. Linnêi, van Java, kleiner, buik rood met 

 zwarte vierkante vlekken. — Cal. sctjlale, van Ceylon en de Philippijnsche 

 eilanden, heeft drie voorhoofdschilden. — Cal. oligodon van Goylon, Sumatra, 

 Java en de Philippijnsche eilanden, is de eenige slang zonder landen in het 

 verhemelle. — Cal. elapoides van Java , mei gekielde schubben ; boven rood , 

 van onderen lichlblaauw. — Cal.arciiventris , van de Kaap de Goede Hoop; 

 buik smal; boven lichtbruin; van onderen geel; langs de zijden grijs, met 

 fijne zwarte slipjes. Leeft op velden. 



