57 



De gewone soort, Ceratophryne dorsata, van Guyana en Brazilië, wordt nog 

 eens zoo groolals onze gewone Pad. Zij heeft, door haren groeten iiop, een ge- 

 droglelijk aanzien, is echter met zeerfraaije groene en roode kleuren versierd. 



Op Java wordt eene bruine soort, Cer. monldna, van de grootte van onzen 

 Kikvorsch gevonden , die op Sumatra vervangen wordt door eene verwante 

 soort, Cer. nasüta, met eene puntige huidlap aan den snuit. 



Eene nog kleinere soort van Nieuw-Guinea, Cer. turpicula, heeft ver- 

 scheidene kleine puntige aanhangsels boven de oogleden. 



De Padden. (Bufo.) 



Het ligchaam der Padden is krachtiger en meer in een gedrongen dan dat 

 der Kikvorschen. Hare huid is met vele klierachtige en ruwe wratten bezet; 

 zij hebben eone groote klier boven het trommelvlies; haar kop is kort, hoog, 

 van boven uitgehold, en de snuit is hoekig; hare tong is langwerpig; zij 

 zijn geheel zonder tanden; het oog vertoont eene langwerpige pupil; de 

 vingers der voorpoolen zijn vrij , die der achterpooten door kleinere of grootere 

 vliezen vereenigd. Zij springen weinig of in het geheel niet; zijn nacht- 

 dieren; leven van insecten, kleine slakken en diergelijke diertjes; houden 

 zich over dag onder steeuen, in het gras, onder de wortelen der boomen 

 of in andere schuilhoeken op, en teelen in het water voort. De geleiachtige, 

 slijmige stof, welke hare eijeren omgeeft, vertoont zich als een lang koord. 

 Het slijm dezer dieren is even min vergiftig als hunne overige vochten. De 

 Padden, welke men somtijds in rofsklompen of in holle boomen ingesloten 

 vindt, zijn waarschijnlijk zeer jong daarin geraakt, en hebben zich van 

 diertjes gevoed , die langs denzelfden weg in hare gevangenis verdwaalden. 



De gewone soort, Bufo vulgaris , wordt in geheel Europa aangetroffen. 

 Zij is bruinachtig van kleur, en teelt eerst in de maand April voort. — In 

 Japan leeft een met deze zeer verwant ras, Bufo japonicus. — De gewone 

 Pad van Zuid-Amerika, Bufo agua, wordt veel grooter dan de onze. — Die 

 van Afrika, Bufo pantherinus wordt van Egypte tot aan de Goudkust en de 

 Kaap de Goede Hoop gevonden. In den Indischen Archipel leven vijf of zes 

 soorten: de eene, Bufo btporcatus , heeft op den bovenkop twee lijsten. 

 Zij is klein, en op Java gemeen. — De groenepad {Bufo v'mdis) , van zuidelijk 

 Europa, is kleiner dan de gewone Pad, en groen met groote zwarte vlekken. 

 In het gematigde Europa wordt hare plaats vervangen door eene kleinere soort, 

 grijsachtig groen met eene geele streep langs den rug : dit is de slinkende 

 pad {Bufo caldmiln). Zij wordt ook hier te lande, langs de duinen en in 

 anderestreken, gevonden; loopt als eene muis ; is schuw; laat, gedurende 

 den tijd der voortplanting, in het water, een dof en malancholiek geluid 

 hooren ; houdt zich onder steenen of in aardholen op, en verbreidt, wanneer zij 

 verontrust wordt, een onaangename lucht. — In Brazilië en Suriname vindt 

 men eene soort, met een puntigen snuit en hooge lijsten achter de oogen : Bufo 

 typhonius. 



De Kikvorsch-Padden. {Bomhinator.) 



Dit groote geslacht bevat een aanzienlijk getal, door haar maaksel en ook 

 door hare levenswijze onderling veelvuldig afwijkende soorten, die echter 



8 



