61 



In het najaar vindt men de mannetjes, die alsdan hunnen kam verloren hebben, 

 niet zelden in tuinen en op velden. — Bij eene soort van Spanje, Sal. pleu- 

 rodeles doorboren de ribben de huid van de zijden des romps. 



De reuzen-salamanders bereiken eene lengte van twee tol drie voet. Hun 

 staart is nog sterker zijdelings zamengedrukt dan die der Water-salamanders; 

 zij hebbeu geene vrije oogleden ; hunne tong is groot en rondom vastgegroeid ; 

 de tanden van het gehemelte staan op eene halve maanvormige lijn , en de 

 vingers zijn met de overige beenderen slechts door middel eener kraakbeenschijf 

 verbonden. Zij leven in het water. — Eene soort, Sal. {Megalobalrachus) 

 maxima, komt van Ja[)an, waar zij in de meren leeft, die het regenwater 

 in de kraters der rustende vulkanen vormt. Zij wordt over de drie voet lang, 

 en is het grootste van alle Kikvorschachtige dieren. De tweede soort, Sal. 

 {Menopümu) tfigantêa , wordt in het gematigde en warme Noord-Amerika 

 gevonden. Zij bereikt tot twee voet lengte en is te onderkennen aan hare 

 kieuwopeningen, die steeds open blijven, niettegenstaande de kieuwen zelve 

 alleen bij de maskers aanwezig zijn. 



DE VISCH-SALAMANDERS. {SI REN.) 



Deze afdeeling bevat slechts een klein getal soorten , die ofschoon zij 

 onderling veelvuldige verscheidenheden aanbieden , echter daardoor met el- 

 kander overeenstemmen, dat hare long zeer weinig ontwikkeld is, en dat 

 zij, zelfs in den volmaakten slaat, kieuwen of ten minste kieuwgalen hebben. 

 Hare kleine oogen zijn van oogleden ontbloot; haar ligchaam is gewoonlijk 

 in de lengte gerekt, en de staart zijdelings zamengedrukt; de poolen zijn 

 klein, en de achterpooten ontbreken somtijds geheel; de huid is glad; en 

 de kaken, meestal ook het gehemelte zijn met landen voorzien. Eene soort 

 komt in Europa, de overige in Noord-Amerika voor. 



De axolotl der Merikanen, Siren axolotl , heeft het voorkomen van een Kik- 

 vorsch-masker , zeer groote kieuwen, vier volmaakt ontwikkelde poolen, vier 

 vingers aan de voorpooten , vijf aan de achterpooten en eenen platten kop. De 

 schedel herinnert dien der Salamanders. Dit dier leeft in de meren van Mejico, 

 voedt zich van kleine schaaldieren , wordt gegeten, en is bruin van kleur met 

 donkerbruine vlekken. — In de meren van Noord-Amerika leeft eene andere 

 soort, Mfnobranctius laterdlis. Zij heeft korte kieuwen met fijne franjes; 

 zwakke poolen, ieder met vier vingers voorzien, en eenen kegelvormigen 

 slompen snuit. De schedel herinnert, in zijne gedaante, dien der Palingen. Zij 

 wordt tegen de twee voet lang, en men vangt haar dikwijls met den hengel. — 

 De Europeaansche soort, Hijpochttion (ook Proteus genoemd) anguineus, wordt 

 een voel lang, en is zoo dik als een mansvinger; zij heeft kleine poolen met 

 korte vingers, ten getale van drie aan de voorpooten , van vier aan de achter- 

 pooten; korte kieuwen ; eenen palingachtigen schedel ; hare oogen zijn onder 

 de dunne huid verborgen en zij is geel of bruinachtig van kleur, somtijds met 

 donkere vlekken. Zij leeft in onderaardsche wateren vooral in de omstreken van 

 Adlersberg in Karinthie, en is levendbarend. — De eigenlijke sirene {Siren 

 lacerlina), heeft eeü tamelijk lang, rolvormig lijf; korte kieuwen, en zeer 



