65 



De mond der visschen is meestal met tanden gewapend , wier gedaante 

 veelvuldige verscheidenheden vertoont. Zij dienen, zoo als die der Krui- 

 pende dieren , veelal slechts tot het grijpen , vasthouden en verscheuren der 

 prooi en zillen bij velen niet alleen in de kaken, maar ook aan het ver- 

 hemeite, somtijds zelfs op de tong, aan de kieuwbogen en aan de beenderen 

 van hel keelgat. Daar het tusscherikaaksbeen niet zelden den rand der boven- 

 kaak geheel of gedeeltelijk vormt, zoo zijn de eigenlijke bovenkaaksbeenderen 

 ook meeslal van tanden ontbloot. Bij do tanden van het verhemelte onder- 

 scheidt men wederom die, welke aan de eigenlijke beenderen van het ver- 

 hemelte en die aan het ploegschaarbeen zitten. 



Het geraamte blijft bij sommige vissclien, zoo als de Prikken, de Roggen, 

 ( Haaijen , Sleuren, Snollolven enz., het geheele leven door, min of meer 

 volkomen kraakbeenig. Bij anderen, zoo als bij de meeste Makreelachligo 

 visschen, zijn de beenderen met eene groole hoeveelheid Iraan doortrokken. 

 De ribben en uitsteeksels der wervels, of in het algemeen de fijnere beenderen 

 der visschen, worden in het dagelijksche leven graten genoemd. 



Behalve de Prikachtige visschen, waar het ruggemerg door een vezelachtige 

 ruggeslreng omsloten is, hebben alle visschen eene wervelkolom, die uit 

 een kleiner of grooter getal afzonderlijke wervels bestaat. De geledingsvlakten 

 van het ligchaam dezer wervels zijn steeds trechtervormig, en slechts bij 

 de Kaaimanvisschen is de voorste vlakte bol, de achterste hol. Men onderscheidt 

 slechts romp- en slaarlwervels, of wervels meten zonder dwarsuitsteeksels. 

 Aan deze uitsteeksels zitten gewoonlijk de ribben, die intusschen bij sommige 

 visschen ontbreken. De rugwervels zijn met bovenste, de slaarlwervels met 

 bovenste en onderste, meestal lange en puntige, doornuilsteeksels voorzien. 

 De aarsvin zit aan de laatsten dezer uitsteeksels. Tusschen de doornuilsleeksels 

 bevinden zich priemvormigo graten , tusschendoornbeenljes genoemd , aan 

 welke de slralen der aars- en rugvinnen, op de wijze van scharnieren, bevestigd 

 zijn. Al de onpaiige vinnen belmoren lot het huidgeraamte, en zijn bij de 

 hoogere dieren niet verlegenwoordigd. De borstvinnen stellen de voorste, de 

 buikvinnen de achterste ledematen der hoogere dieren voor. De borstvinnen 

 zitten aan een gordel, die aan weerszijde met den schedel, of ook, zoo als bij 

 de Haaijen en Roggen, met de ruggegiaat verbonden is, en die de been- 

 deren der voorste ledematen, van den handwortel opwaarts gelegen, in zich 

 bevat of vertegenwoordigt, terwijl de stralen der vinnon met de vingers 

 kunnen worden vergeleken. Dezelfde vergelijking geldt ook ten opzigte van de 

 stralen der buikvinnen. Het meestal dubbele been, waaraan laatstgenoemde 

 vinnen bevestigd zijn , en hetwelk niet zelden ver naar voren , tot aan de keel 

 toe, geplaatst is, stelt het bekken voor. 



De schedelbeenderen der visschen zijn veelal zeer vermenigvuldigd of, zoo 

 als het tongbeen, zeer ontwikkeld en zamen gesteld. Het voorste einde van 

 het tongbeen ondersteunt de tong : aan zijne hoornen zijn de slralen van het 

 kieuwvlies bevestigd, en aan zijn hoofdligchaam vijf, uit twee of vier been- 

 stukken bestaande, bogen (kieuwbogen genoemd), van welke de vier eerste, 

 door middel van kleinere beenslukken , (de bovenste keelgatbeenderen), aan 

 den schedel gehecht zijn, terwijl het vijfde paar de onderste keelgatbeenderen 

 vormt. Aan lederen kieuwboog zijn kieuwplaatjes bevestigd, en zij dragen, 



9 



