en besproeit ze met het op gelijke wijze ontlaste homvocht. De ontwikkeling 

 der eijeren, die men ook, onder behoorlijke maatregelen van voorzorg, eenige 

 dagreizen ver verzenden kan , heeft nu van zelve in het water plaats ; men 

 voedt de jongen later nog eenigen tijd lang, en doet ze alsdan in de wateren, 

 welke men met zekere soorten van visschen wil bevolken. Diergeiijke proevon 

 tijn zeer aardig en verrassend. Zij worden met vrucht bij wetenschappelijke 

 onderzoekingen in het werk gesteld. Als middel om de vischwateren te ver- 

 beteren, schijnen zij weinig !e beteekenen t kunnen echter misschien; ten 

 opzigte der Zalmen, eene gunstige uilkomst opleveren. In de zee knnnin 

 zij niet met goed gevolg ten uilvoer gebragt worden, en in het zoetwater 

 bereikt men hetzelfde doel beter, door eenvoudig hommers en kuiters dei- 

 soorten, welke men aankweekon wil, daarin te werpen. 



Hel instinkt schijnt bij de visschen niet bijzonder ontwikkeld te zijn. In- 

 tusschen maken, zoo als wij reeds boven vermeld hebl)en, sommigen eene 

 soort van nest; er zijn er ook, welke over hunne eijeren waken , en mogelijk 

 zoude men eenige andere diergeiijke eigenschappen bij hen ontdekken, ware 

 het element, waarin zij zich 0|)houden , voor den mensch meer toegankelijk. 

 Sommige visschen met eenen langen, vooruitstrekbaren snuit, zoo als de 

 Schutter en de Bedrieger, schieten waterdroppels op insecten, ten einde die 

 in het water te doen vallen en te bemagligen. 



De verandering van verblijf van vele visschen heeft meestal ten doel, eene 

 gunstige plaats voor het schieten van de kuil te gaan opzoeken. Men neemt 

 dit voornamelijk bij sommige in de zee levende Haring- en Zalmachtige 

 visschen, bij de Thonijnen, Steuren enz. waar, welke, enkel of gezellig 

 in de diepe zee levende, tegen het ter voorlleeling geschikte jaargetijde, 

 met dit doel, ondiepten langs de kusten gaan opzoeken, of de rivieren min 

 of meer ver opzwemmen. — Sommige visschen, zoo als de Haaijen, volgen de 

 schepen dikwijls gedurende langen tijd, om allerlei afval te verslinden. 

 Deze worden wederom niet zelden door de Loodsmannetjes gevolgd , terwijl 

 de Zuiger-visschen zich aan schepen of andere visschen vasthechten, en op 

 deze wijze gemakkelijke reizen ondernemen. 



De meeste visschen leven van dierlijk voedsel, meestal van andere visschen, 

 of allerlei kleinere dieren. Sommige, zoo als vele Haaijen en de Zaag-zalmen, 

 worden ook den mensch gevaarlijk. Andere, zoo als b.v. sommige Zee- 

 brasems, voeden zich met zeeplanlen ; de Papegaai-visschen knagen de kalk 

 der polypstokken af, waarschijnlijk om de daarin levende polypen te eten, en 

 sommige Riviervisschen, zoo als b.v. de Karper-achlige, voeden zich ge- 

 deeltelijk met allerlei, in het water min of meer verspreide, plantachtige 

 zelfstandigheden. 



Behalve de in het water gasvormig verdeelde lucht, welke de visschen 

 ademen, slikken vele ook lucht uil den dampkring in, en sommige sterven 

 in tamelijk korten tijd, wanneer zij daarvan verstoken zijn. De meeste visschen 

 sterven naar verloop van een of eenige uren, wanneer zij uit hel water genomen 

 worden. Andere kunnen langer op hel drooge leven, en gaan niet zelden vrij- 

 willig op het land, zoo als b.v. sommige Palingen, sommige Klim-visschen enz. 

 Andere soorten, zoo als sommige Raaf- en Valachlige visschen, blijven dikwerf 

 langen tijd onder den modder begraven, wanneer de wateren, waarin zij leven, 

 opdroegen. 



