hebben slechts eene rugvin; de aarsvin is meestal groot, en de buikvinnen 

 slaan onder, een weinig achter of een weinig voor de borstvinnen. De huik- 

 vinnen zijn met eenen somtijds buitengevvonen kleinen stekel, en met vijf 

 weeke stralen voorzien, van welke echter, bij eenige soorten, de vier achterste 

 ontbreken. Hunne zijstreep is meestal tegen het einde der staarlvin afge- 

 broken, en vertoont zich op nieuw op het midden van den staart. Hun 

 kieuwvlies wordt door vier lot zes stralen ondersteund ; de meesten hebben 

 eene zwemblaas; de ingewanden zijn veelal spiraalvormig opgerold, en de 

 portier is met twee of drie blinde aanhangsels voorzien. Deze visschen 

 waren door geruchten over hunne zonderlinge levenswijze, reeds aan de 

 oude Grieken bekend. Zij vormen de volgende drie hoofdgeslachten. 



De eigenlijke Klimvisschen. {Anahas.) 



Hunligchaam is langwerpig eirond en een weinig zamengedrukl; zij hebben 

 een groot getal stekels in de lange rug- en moest ook in de aarsvin. De zijstreep 

 is in den regel afgebroken. Hunne buikvinnen slaan onder of een weinig achter 

 de borslvinnen. Hunne mondopening is meestal klein. Hunne schubben zijn 

 van middelmatige grootte. Het darmkanaal is niet zelden spiraalvormig op- 

 gerold , en hel kieuwvlies gewoonlijk met zes stralen voorzien. Zij zijn meest 

 klein van gestalte of bereiken slechts eene lengte van acht lot tien duim. 



De (jewone klimvisch {Anabas scandens), is gemeen in de rivieren van 

 het vaste land van Indië, van de Sunda-eilanden en Celcbes. De rand van 

 zijn kieuwdeksel is geheel mei scherpe, landachtige punten gewapend. 

 De rugvin heeft zeventien lot achlien, de aarsvin tien tot elf stekels. De 

 kaken zijn met fluwcelachlige tanden voorzien, en het ligchaara is tamelijk 

 langwerpig. Deze visch is bruinachtig donkergroen van kleur; en gewoonlijk 

 zes duim lang. Hij houdt zich in poelen en moerassen op, waar hij zich 

 in den modder verschuilt, kruipt niet zelden uren lang en op tamelijk verre 

 afstanden op het land rond, en kan dagen lang buiten het water leven. 

 Men zegt , dat hij , met behulp der stekels der vinnen en des kieuwdeksels 

 langs de ruwe schors van palmboomen tot de hoogte van eenige voeten klimt, 

 en derhalve in Tranquebar «boomklimmer» genoemd wordt. 



Eene andere soort, van Java, Polyacanthus Hassellii, heeft het ligchaam 

 hooger, en ofschoon langwerpig, bijkans eirond. Zijne kieuwdeksels zijn 

 ongewapend ; de eerste weeke straal der buikvin is een weinig verlengd , 

 en de stekels zijner rugvin beloopen tot negentien, die der aarsvin zeventien. 



Bij eene soort van Java en Borneo, Helostoma Temminckii, is het ligchaara 

 volmaakt eirond, en zij onderscheidt zich vooral door haren uilstrekbaren 

 mond, aan wiens lippen, en niet aan do kaken, de zeer kleine landen 

 bevestigd zijn. Zij heeft zeventien stekels aan de rugvin, en vijftien aan de 

 buikvin ; is olijfkleurig, met eene bruine lengtestreep op iedere rij schubben. 



In de riviertjes van het Holtentollenland vindt men eene kleine soort, 

 Spirobranchus capensis, die slechts twaalf stekels in de rugvin en zeven 

 in de aarsvin, en eene grootere mondopening dan gewoonlijk heeft. — Eene 

 andere, Ctenopotna multispinis , van Mozambique, wijkt van de voorgaande 

 voornamelijk af door getande kieuwdeksels. 



