89 



De Slang-Klimvisschen. {Ophicephalus.) 



OTschoori , door de aanwezigheid van waterbakjes boven de kieuwen en 

 door hunne levenswijze, met de overige Klimvisschen overeenstemmende, wijken 

 zij noglans in vele opzigten, en voornamelijk daardoor van hen af, dat hun 

 iigchaam in de lengte gerekt en nagenoeg rolvormig is, dat hunne vinnen 

 slechts uit vveeke stralen beslaan, of met andere woorden, dat zij, behalve den 

 stekel der buikvinnen, geheel zonder stekels zijn; dat hunne mondopening 

 tot ver achter de uogen gaat, en dat hun kop van boven breed, plat, en 

 met schildaclilige schubben voorzien is. Daar laatstgenoemd kenmerk eenigzins 

 aan de kopschilden der meeste slangen, en hunne geheele physionomie 

 een weinig aan die der Slangen heriimort, zoo heeft men aan deze visschen 

 eenen naam gegeven, die deze bijzonderheid kenschetst. Zij hebben vijf 

 stralen in het kieuwvlies, en op banden verdeelde, meestal kleine, tanden aan 

 de kaken en het gehemelte. De verschillende soorten van dit geslacht toonen 

 onderling groote overeenkomst. Zij hebben alle eene zeer lange rugvin, en 

 hunne aarsvin is slechts een vierde of derde korter. Hunne kleine buikvinnen 

 hebben, behalve den somtijds zeer kleinen stekel, vijf weeke stralen, en 

 staan een weinig achter de borstvinnen. Deze zijn niet sterk ontwikkeld, 

 en de slaartvin is zeer afgerond. Zij bereiken niet zelden eene lengte van 

 een tot twee voet; bewonen de rivieren, poelen en moerassen van het vaste 

 land van Indië , tot China , de Sunda- en Philippijnsche eilanden , en Celebes; 

 klimmen op het land, alwaar zij uren lang rondkruipen; kunnen derhalve 

 langen tijil buiten het water verblijven ; hebben een buitengewoon taai leven, en 

 worden, in de handen der goochelaars van Indie, even als sommige der overige 

 Klimvisschen, een voorwerp der verwondering voor de toeschouwers.— Eene 

 der meest verspreide en gemeenste soorten is Opliic. stndlus, met veertig 

 tot vijf-en-veertig stralen in de rugvin, van boven bruinachtig groen met 

 donkere, vlekachlige, afgebrokene dwarsbanden; op den buik witachtig. — 

 Eene andere soort van Java, Ophic. lucius, heeft den kop van boven een 

 weinig uitgehold. 



DE JUFFER-VISSCHEN. {POMACENTRUS.) 



Deze familie bevat een aanzienlijk getal van tamelijk kleine Zeevisschen, 

 die voornamelijk gekenschetst zijn door hunne, tegenover het einde der rugvin 

 te niet loopende zijstreep. Hun ligchaam is eirond, hunne mondopening 

 klein , en de oogen zijn middelmatig of tamelijk groot. Hun ligchaam is met 

 kleinere of grootere, getande schubben voorzien, die tevens den kop bedekken, 

 en zich niet zelden ook over de achterste vinnen voortzetten. De anus doorboort 

 omstreeks het midden van het ligchaam, en de aarsvin is tamelijk lang en 

 van voren steeds met eenige stekels voorzien. De lange rugvin bestaat uit 

 twee gedeelten, van welke het voorste door stekels ondersteund wordt. De 

 buikvinnen liggen loodregt onder den wortel der middelmatige borstvinnen. 

 Het kieuwvlies wordt door vier tot zes stralen ondersteund. Velen zijn met 

 dwarsbanden en fraaije kleuren gesierd. Zij bewonen de zeeën der heete 



1^ 



