9.", 



zwemt, niet zelden de geheele manschap, en wordt met eene muzijk ver- 

 geleken, voortgebragt door de basnoten van een grool orgel, door klokken- 

 gelui, getrommel, het kwaken van reuzenkikvorschen, enz. Men zegt, 

 dat zich deze visschen, door middel van de draden hunner onderkaak aan 

 andere ligchamen vasthechten. Zij leven troepsgewijze, en zijn lui en dom. 

 Men vindt hen in de zeeën derheele en warme luchtstreken ; maar zij schijnen 

 de kusten van Europa niet te bezoeken. De gewone soort van de Atlantische 

 kusten van Noord-Amerika , Pognmas clironüs, aldaar drum gei.of md , is 

 donker leikleurig, wordt drie voel lang en dertig pond zwaar. Pog. fasciatns, 

 die het ligchaam met vier zwarte dwarsbanden voorzien heeft, is waarschijn- 

 lijk de jonge visch dezer soort. — Aan de kusten van Japan wordt pone soort 

 met zwarte vinnen, Pog. nujrip'innis aangetroffen. — Aan de kusten van 

 Noord-Amerika komen eenige andere kleinere soorten voor, bij welke de 

 draadjes der onderkaak buitengemeen klein zijn ; hiertoe behoort Micropögon 

 lineatm , met schuinsche, donkere streepjes op de bovendeelen. 



Een aanzienlijk getal Oinbervisschen heeft zeer groule pnriën of eene of 

 ineer groeven aan de onderkaak. Hun kieuwvlies wordl door zeven stralen 

 ondersteund. Hunne beide rugvinnen zijn vereenigd. Zij bewonen de zeeën 

 der heete luchtslreken. — Sommigen, de Diagrnmtnn's, hebben twee klein»' 

 en viergroote poriën aan iedere zijde der onderkaak. Hunne ruglijn is meestal 

 zeer gewelfd. Hiertoe behoort Diagramma punctütum , een voet lang, van 

 de Roode lot in de Japansche zee verspr.^id; grijsachtig, hel ligchaam en de 

 bovenvinnen met bruine puntvlekjes bezaaid. Diagr. cavifruns van Ürazilic 

 hoeft den kop boven hel oog sterk uitgehold en is zilverkleurig. Diagr. plec- 

 torhiinchum, van de kusten van Java, heeft groole lippen, en is donktr-gevlekt. 

 Diagr. oriëntale, uil den Indischen Archipel, heeft een zeer gewelfd voor- 

 hoofd, en is zilverkleurig, met eenige zwarte vlekken, die uitgebreider zijn 

 dan de grondkleur. — Een groot aantal soorten hebben beneden aan het 

 einde der onderkaak eene groef en twee poriën. Hiertoe behoüren Prislipilnia 

 caripe, gemeen aan de kusten van Dekan en Java, zilverkleurig mei vier 

 zwarte vlekken langs den rug. Andere soorten , HcEtnulon genoemd , die 

 echter maar alleen aan de Atlantische kusten van Amerika voorkomen, ver- 

 toonen dezelfde kenmerken als de voorgaande, maar hare achtervinnen zijn 

 geschubd, en hare geheele physionomie herinnert die der Zeebrasems. Zij 

 zijn meestal met zeer levendige kleuren versierd, en hun muil is niet zelden 

 fraai rood. De Franschen op Martinique noemen haar gorettes of gneules- 

 rouges. De eene, Hcemulon èlègans, is goudgeel, met acht zilverkleurige 

 lengtestreepjes. Dij eene andere. Heem. formüsum , nemen die lijnen slechts 

 hel voorste gedeelte van het ligchaam in. Beide soorten komen van de An- 

 t'.llische zee. 



De hanrs-ombervinachen {Lohötes), zijn groote soorten en naderen de 

 rtaarzen, door hunne physionomie, meer dan alle overige Ombervisschen. Hun 

 kop is klein; hun ligchaam tamelijk maar gelijkmatig hoog. De rugvinnen 

 zijn vereenigd; d'-» tweede, zoo als de aarsvin , zijn eenigzins verlengd, en 

 beide, even als de staarlvin , met schubjes bedekt. Hiertoe behooren Loboteft 

 surinamemis van Suriname ; Lob. erate van Dekan en Java , en Lob. .som- 

 nnlentufi van Haïti, aldaar dormeur genoemd. 



