94 



De stekel-ombervisschen {Scolopsides), wijken van alle overigen af, door- 

 dat zij onder het oog eenen of twee naar achter gerigle stftkels hebben. Hunne 

 beide rugvinnen zijn volkomen vereenigd. Zij bereiken zelden een voet lengte, 

 zijn meestal zeer fraai gekleurd, worden in de Indische tot in de Japansche 

 en Stille Zuidzee aangelrofTen. Aan de kusten van Java komen onderanderen 

 voor; Scol. torquaius, met een hoog ligchaam en eenen breeden witten kraag 

 over de schouders ; Scul.hjcoaeinjs , langwerfiig, mei eene wilachtige streep 

 onder de rugvin, en Ilelerotinathu^ bifnftcialus, met hoektanden. 



Sommige Ombervisschon zijn merkwaardig door hunne zeer lage eerste 

 rugvin, die met de tweede vereenigd is. Hiertoe bohoorl GlaucosTjma üurgei'i, 

 grijsachlig blaauw, van Japan, en Glauc. hehraicum, van Tasmanie, Nieuw- 

 Zeeland enz., met den derden en vierden straal der rugvin sterk verlengd. 



Een fraaije Japansche visch, Caprodun, heeft groote hoektanden, en, 

 behalve deze, van achteren in de onderkaak, eenige groole, naar achteren en 

 buiten gerigle tanden. De rugvinnen zijn volkomen vereenigd. Hij heeft meer 

 dan een voet hoogte, is fraai rood van kleur, met geele vinnen en strepen 

 op den kop, en heeft zwarte vlekken aan het midden der rugvin. 



Eenige Ombervisschen hebben slechts een klein getal stekels in de rugvin, 

 een langwerpig ligchaam, en eenen tamelijk hoogen , meestal gewelfden kop. 

 Hiertoe behoort de ka&una der Japanners, Laldus argenlalus, die rosé- 

 kleurig is. 



Aan deze familie sluiten zich misschien eenige tamelijk groote visschen 

 van de kusten van Japan, Enunelichdujs oï Enjlhiichlhijfi genoemd, aan. 

 Hunne vinnen zijn zeer evenredig ontwikkeld, en de twee rugvinnen grenzen 

 met haren wortel aan elkander. Het ligchaam is langwerpig, het oog groot, de 

 mondopening en de tanden klein. De schubben bekleeden, behalve de lippen, 

 alle deelen van den kop. De Japansche soort, Emm. Schlegeli, is rood, 

 op den rug naar hel groene trekkende. 



DE VINGER-VISSCHEN. {CHEILODACTYLUS.) 



Zij stemmen, wat hunne gedaante en hun maaksel in het algemeen betreft, 

 met de Ombervisschen of ook met de Baarzen overeen; maar de vijf of zes 

 onderste stralen van hunne borstvinnen zijn niet getakt, ofschoon geleed, 

 en meestal, gedeeltelijk of allen, langer dan de overigen: een kenmerk, 

 hetwelk men bij de Knorhanen en eenige andere Scorpioen-visschen terugvindt. 

 Hunne beide rugvinnen zijn lang maar vereenigd. De aarsvin wordt door 

 drie stekels voorafgegaan. De buikvinnen staan aanmerkelijk verder naar 

 achteren dan de borslvinnen, en zijn met eenen stekel en vijf weeke stralen 

 voorzien. Hunne kieuwdeksels zijn ongewapend, maar met schubben , gelijk 

 aan die van het ligchaam, bedekt. De mondopening is klein en met fluweel- 

 tanden bezet. Zij hebben slechts vijf of zes stralen in het kieuwvlies. 



Sommigen hebben het gehemelte zonder tanden, en de eerste of tweede 

 ongetakle straal der borslvinnen is langer dan al de overige. Hiertoe behoort 

 Cheilodachjlus fascialus van de Kaap de Goede Hoop: een voet lang, met 

 zes of zeven zwarte dwarsbanden. CheiL carpunëmus van de kusten van 



