95 



Australië: zilverkleurig met geele vinnen, de eerste ongelakte straal der 

 borslvinnen zeer lang; de rugvinnen van gelijke hoogte en met zwakke 

 stekels. Cheil. znnalus, de hikoori der Japanners: de eerste rugvin van 

 voren en achteren laag; oüjfkleurig, met acht schuinsche zwartachtige dwars- 

 banden, zwartachtige, opene vlekken op de slaarlvin, en de grondkleur van 

 alle vinnen roodachtig. — Tot deze afdeeliiig behoort ook de iioinpelter van de 

 kusten van Tasmanlë, Lalria hecaieia , de sniakelijksle visch dier sireken. 



Sommige soorten hebben een korter, hooger ligchaam, tanden aan het 

 ploegbeen , en meestal hoektandjos. Hiertoe behoort Cirrhiiesmaculatus, uit 

 de Roode en Indische zee : geelachtig met bruin gemarmerd. Ctrrh. fosriatus, 

 uit de Indische zee, n)et bruine dwarsbanden. Cirrli. atirèus , van de kusten 

 van Japan : goud- of oranj-^geel, en de eerste weeke straal der rugvin verlengd 

 en niet getakt. — Kene soort van de kusten van Australië, Chironèmus 

 georgianus , is zonder hoektandjes. 



DE ZEE-BRASEMS. [SPARI.) 



De Zeebrasems vormen eene natuurlijke familie, die, door hare gestalte 

 in het algemeen, de Raarsachlige en Ombervisschen herinnert, en de vol- 

 gende hoofdkenmerken aanbiedt. Hunne kieuwdeksels zijn steeds ongewa- 

 pend , en de snuit is tol om de oogen en kaken naakt ; somtijds is zelfs 

 de geheele kop met eene naakte huid bekleed, en bij eeni'^'^n is de snuit 

 vooruilsteekbaar. Er zijn zelden, en dan slechls kleine, landen in het ge- 

 hemelte aanwezig. Die der kaken zijn niet zelden tepelvormig, en de buitenste 

 rij of de voorsten nemen bij velen de gedaante van snijtandon aan, en zijn 

 somtijds met insneden voorzien. Zij hebben meestal zes siralen in het kieuw- 

 vlies. Hunne schubben zijn middelmatig, dun en getand, en de oogen tamelijk 

 groot, de mondopening daarentegen is meestal klein. De stekels der vinnen 

 zijn zelden krachtig. De borstvinnen zijn meestal lang, en de buikvinnen, 

 die met één stekel en vijf siralen voorzien zijn, liggen onder of een weinig 

 achter de borstvinnen. De aarsvin is steeds van middelmatige lengte, en met 

 eenige stekels voorzien; de slaarlvin is diep ingesneden, en de beide, ver- 

 eenigde rugvinnen nemen het grootste godeelle van den rug in. Hun ligchaam 

 is zamengedrukt , langwerpig, en van middelmatige hoogte. Zij bereiken eene 

 lengte van eenen halven voet tot eenige voeten, zijn meestal zilverkleurig 

 of roodachtig, somtijds m^t enkele groote zwarte vlekken of strepen , en wor- 

 den in alle zeeën der heete en warmere luchlstreken aangetroffen. Verschei- 

 dene soorten voeden zich min of meer uitsluitend van zeeplanten, vooral van 

 zeewier, de overigen meestal met schulpdieren , en deze verbrijzelen de 

 schulpen met hare snijlanden. 



Bij de eigenlijke zeebrasems zijn de tanden gedeeltelijk konisch of in den 

 vorm van afgeronde knobbels. Zij vormen verscheidene onderafdeelingen. — 

 Sommige hebben platte, aan den punt als afgehakte en op die des menschen ge- 

 Mjkende snijlanden, en meestal verscheidene rijen ronde zijtanden. De gewone 

 soort, Sparus annularis, is fraai geel, met eene groote zwarte vlek boven op 

 het vrije gedeelte vao den staart, en voedt zich met schulpdieren, garnalen 



