9G 



en ook inel zeewier. Sparus ovis , de sheeps-he.ad der Anglo-Amerikanen , 

 is zilverachlig met zes of zeven breede, zwarte dwarsbanden, en in Noord- 

 Amerika een zeer gezochte visch , die twee voet lengte bereikten somtijds voor 

 vier tol zes pond sterling het stuk verkocht wordt. Hij voedt zich met schulp- 

 dieren. — Eene soort uit de Middellandsche zee, Spanis punta%io , heeft 

 zeer lange snijtanden en slechts ééne rij ronde zijtanden, — Anderen, de 

 Chrysophrijs, hebben konische snijtanden en vier of zes rijen ronde zijtanden 

 aan iedere kaak. IJun voorhoofd is niet zelden sterk gewelfd, en zij bereiken 

 eene aanzienlijke grootte. Zij voeden zich met schelpdieren. Hiertoe behoort 

 Clirysophriis aurala, zilverachlig, met omstreeks twintig goiidgeele dwars- 

 strepen. Chvijs. gibblceps, van de Kaap de Goede Hoop, is een groote visch 

 met een zeer hoog en van boven zamengedrukt hoofd. De gewune soort van 

 de kusten van Java is Chrtjs. calainara. Verscheidene andere soorten leven 

 aan de kusten van Japan. — Nog anderen hebben konische snijtanden, somtijds 

 gevolgd door kleinere tanden, en er zijn slechts twee of eene rij ronde zijlanden 

 aanwezig. De meest bekende dezer soorten , Pncjrus vulgnns, zilverkleurig 

 met roüden weerschijn, bewoont de Middellandsche zee. Eene soort uit de 

 Roode zee, Spliccroüun grunduculis, heeft slechts eene rij ronde zijtanden. — 

 Nog anderen, Paijellus, hebben wel ronde zijtanden, maar hunne voorlanden 

 zijn klein en kaardevormig. Zij voeden zich met visschen en schelpdieren , 

 en vertoonen zich meestal in kleine troepen. Eene soort, Pagellus cenlro- 

 dontus, wordt ook somtijds aan onze kusten gevangen, en is gemeen in de 

 Middellandsche zee. Zij is rosé zilverkleurig, somtijds met blaauwe lengte- 

 strepen , heeft eene zwarte vlek op den schouder, en bereikt eene lengte van 

 twee voet. 



Sommigen {Lethrinus) onderscheiden zich van alle overigen, door hunnen 

 geheel gladden, van schubben volkomen ontblooten. kop. Zij hebben van 

 voren in de kaak konische of haakachtige tanden, dikwijls door fijne tanden 

 gevolgd, en de zijtanden, die steeds op ééne rij geplaatst zijn, hebben niet 

 zelden eene ronde gedaante, zoo als die der eigenlijke Zeebrasems. Dit ge- 

 slacht is zeer talrijk aan soorten, die meestal zeer fraai gekleurd zijn, en 

 in de zeeën der heele luchtslreken leven. Zij voeden zich veelal met schelp- 

 dieren. Eene soort van de kusten van Java, Lethrinus roslratus, heeft 

 eenen zeer langen snuit, is paarschachtig grijs; de rugvin is rood gezoomd 

 en met eene roode vlek; de staartvin paarsch. 



De wolf-zeebraseiyis {Dentex) , hebben de kaken slechts met konische 

 tanden gewapend, van welke de voorste meestal de gedaante van gekromde 

 hondstanden aannemen. De gewone soort, Denlex vuigaris, uit de Middel- 

 landsche zee, bereikt drie voet lengte, en is zilverachtig, in alle kleuren 

 van den regenboog spelende en van boven in het blaauwe overgaande, terwijl 

 de zijden met blaauwe slippen versierd zijn. Dentex sethjer , van Japan, 

 heeft den bovensten straal der staartvin zeer verlengd , en is rood met geele 

 strepen. Bij Dentex filamentosus , van Suriname, is ook de eerste straal 

 der rugvin buitengewoon verlengd. — Bij sommige soorten met een zeer 

 langwerpig ligchaani zijn de zijden der kaken met fluweeltanden bezet. Zij 

 worden in den Indischen Archipel gevonden. Eene dezer soorten, Pen- 

 tapus setosus, van Java, heeft den derden straal der staartvin verlengd. 



