97 



Eene andere van de zee om de Seychellen eilanden , Aprion virescens , heeft 

 fluweeltanden aan het gehemelte. 



De coiitara's {Cantharus) hebben de kaken met eene rij fluweeltanden, 

 welke van buiten door eene rij eenigzins grootere tanden ingesloten worden. 

 De gewone soort der Middellandsche zee, Canlh. vuUjarts, is zilverachtig 

 grijs, met goudgeele lengtestrepen.— Andere soorten hebben alle tandjes 

 van gelijke grootte, b.v. Apsilus fuscus, van de Cap-verdische eilanden. 

 Onder deze zijn er, bij welke de laatste straal der rug- en aarsvin verlengd 

 is: b.v. de fares der Arabieren, Apharèus ccp.rulescens , uit de Roodezee, 

 die tevens eene groole mondopening heeft. Andere soorten, ChoRtoptèrus, 

 van diezelfde gestalte en kenmerken , hebben bovendien fluweeltanden in het 

 gehemelte en vier stralen in het kieuwvlies. 



De box-visschen hebben platte , meestal met insneden voorziene tanden , 

 die niet zelden op verscheidene rijen geplaatst zijn. Zij schijnen zich uit- 

 sluitend met zeewier te voeden. Hiertoe behoort Box vulgaris, gemeen in 

 de Middellandsche zee: zilverachtig, met vier goudgeele lengtestrepen en 

 eene zwarte vlek aan den wortel der borstvinnen. — Eene andere, niet 

 minder gewone soort in de Middellandsche zee, Oblata melanüra, heeft 

 fluweeltanden achter de platte en met insneden voorziene buitenlanden. Zij 

 is zilverachlig, met talrijke fijne zwarte lengtestrepen en eene groote zwarte 

 vlek op het vrije gedeelte van den staart. — Crenidens Forskalii, uit de 

 Roodezee, heeft verscheidene rijen platte gefestonneerde tanden. — Sca- 

 thdrus grmcus, uit de Grieksche zee, heeft slechts eene rij, eenvoudig 

 knodsvormige, maar platte tanden in iedere kaak. 



De menola'6 onderscheiden zich van alle overige Zeebrasems, met welke 

 zij voor het overige veel overeenkomst hebben, door hunne min of meer sterk 

 vooruitsteekbare kaken. Zij houden zich aan de kusten tusschen de zeeplanten 

 op, en voeden zich met kleine visschen en weekdieren. De gewone menola 

 {Mmna vulgaris), heeft fluweeltanden in hel gehemelte. Zij is menigvuldig 

 in de Middellandsche zee.— Aan deze visschen sluit zich eene soort uil de 

 Japansche zee, Vèiifer, aan, die een hoog en plat ligchaara, en eene buiten- 

 gewoon hooge rug- en aarsvin heeft. — Bij anderen ontbreken de tanden 

 in het gehemelte. Hiertoe behooren de picarels {Smaris) menigvuldig in 

 de Middellandsche tot aan de Atlantische zee, en meestal met fraaije, maar 

 teedere kleuren gesierd. — Hun plaats wordt in den Indischen Oceaan en 

 in de Stille Zuidzee vervangen door de CcBsio's. Tot deze behoort Ccesio 

 chrysozüna, met eene goudgeele lengtestreep; C(Esio eryihrogaster , van 

 onderen donker rosékleurig : beide aan de kusten van Java waargenomen. — 

 De tanago der Japanners, Ditrêma , heeft de opening voor de voortteelings- 

 werkluigen van de aarsopening gescheiden, en de rugvin naar voren zeer laag. 

 Hij is grijsachtig zilverkleurig. — Bij de Gerres kunnen de kaken meer 

 dan bij de overige Menola's vooruitgestoken worden, en wel in de rigting 

 van schuins naar onderen. Zij zijn voor het overige hoog van romp; hunne 

 aarsvin, zoo als ook de eerste rugvin, zijn van voren lang en haar eerste 

 doorn is zeer krachtig. Zij hebben in hunne gestalte, eenige overeenkomst 

 met de Equüla's, zijn meestal eenvoudig zilverkleurig, en hebben tamelijk 

 groote schubben. Zij komen niet aan de kusten van Europa voor. Eene der 



i3f 



