98 



gemeenste soorten in den Indischen Archipel is Gerres fHamentösus , zeer 

 gekenschetst door den draad, welke van den tweeden stekel der rugvin 

 uitloopt. 



DE BEITEL-VISSCHEN. {PIMELEPTERI,) 



De Beitelvisschen vormen eene kleine familie, welke zich het meest na- 

 tuurlijk aan die der Zeebraseras aansluit. Het zijn vissch3n van middelmatige 

 grootte, met een zamengedrukt , min of meer langwerpig ovaal ligchaam ; 

 zeer evenredig ontwikkelde vinnen, over welke zich de schubben van het 

 ligchaam voortzetten; eenen tamelijk korten snuit ; kieuwdeksels met gladde 

 randen; eene kleine, met weeke lippen voorziene mondopening, welke die 

 der Chirurgijns herinnert; min of meer beitelvormige, aan de punt somtijds 

 met insneden voorziene, somtijds ook tot een onbewegelijk geheel vereenigde 

 landen; middelmatige oogen, en kleine schubben , die niet alleen den romp 

 en den kop, maar ook een gedeelte der vinnen bedekken. De aars ligt om- 

 streeks in het midden van het ligchaam. De zijstreep is evenwijdig met de 

 ruglijn. De vinnen hebben bij de verschillende soorten veel overeenkomst. De 

 buikvinnen staan een weinig meer naar achteren dan de middelmatige borst- 

 vinnen. Het harde gedeelte der rugvin bestaat uit tien tot vijftien stekels, 

 en hangt somtijds alleen aan den wortel met het weeke, even groole gedeelte 

 dezer vin zamen. De, met drie stekels voorziene, aarsvin beantwoordt min of 

 meer aan de weeke rugvin. De staarlvin is halvemaansgewijze uitgesneden. 

 Deze visschen worden in de zeeën der warme gewesten aangetroffen. Zij be- 

 reiken niet zelden eene lengte van een' voet of meer. Over hunne levenswijze 

 is nog weinig bekend. 



Bij de eigenlijke beitelvisschen vormt het ligchaam een fraai langwerpig 

 ovaal; hunne schubben zijn grooter dan bij de overigen; hunne kaken zijn 

 langs den buitenrand met eene reeks van , aan hun einde beitelvormige en 

 regthoekig gekromde tanden gewapend , en deze grootere tanden worden door 

 eene streep van kleinere gevolgd ; het gehemelte is eveneens met kleinere tan- 

 den voorzien ; de beide gedeelten der rugvin zijn van gelijke hoogte en vol- 

 komen vereenigd , en zij zijn meestal bruinachlig clijfkleurig, met witte of geele 

 lengtestrepen langs iedere reeks van schubben. Zij volgen troepsgewijze de 

 schepen in het ruime sop, ten einde de eetbsre stoffen, welke over boord 

 geworpen worden, te verslinden. De soorten hebben onderling veel over- 

 eenkomst. — De gewone soort van de kusten van Noord-Amerika en uit den 

 Oceaan, Pimeleptèrus Boscii, heeft 11 -♦-IS stralen aan de rugvin, en 

 3+11 aan de aarsvin. De meest verbreide soort van den Indischen Archipel 

 is Pim. marciac. 



Sommige soorten van de kusten van Nieuw-Holland en Japan hebben in 

 het algemeen vee! overeenkomst met de voorgaande ; hare voorste tanden 

 zijn eveneens hoekig gekromd en beitelvormig, maar behalve dat, aan het 

 einde, door twee insneden in drie lobben verdeeld. Hiertoe bebooren de 

 kurotai {Mekinichihys), van Japan, geheel zwart van kleur, en twee soorten 

 van Nieuw-Holland : Mei. triglyphis en tephrcdops. 



