100 



De eigenlijke Xlip-Visschen. (Ckaiodon.) 



Hun ligchaam is zeer hoog en zijdelings zaraengedrukt; hun rug voor 

 de rugvin sterk afbellende; zij hebben borsteltanden van gelijke grootte, 

 en hunne kieuwdeksels zijn ongewapend. Dit geslacht is zeer talrijk aan 

 soorten, en zij zijn meestal met de prachtigste kleuren versierd, en op veel- 

 vuldige wijze gevlekt of gestreept. 



De gewone klipvisschen hebben een' korten of middelmatig langen snuit, 

 tamelijk groole schubben, en hunne beide rugvinnen zijn volkomen tot ééne 

 vin vcreenigd. De eerste bestaat gewoonlijk uit twaalf tot dertien krachtige 

 stekels, en de aarsvin is van voren met drie stekels voorzien. De meeslen 

 bereiken de grootte eener hand. Men kent meer dan zestig soorten dezer 

 afdeeling. — De gemeenste soort der Antillische zee, CltKlodon stridtus, 

 door de Franschen aldaar, zoo als de overige soorten, adcmoisellei genoemd, 

 heeft de kleuren eenvoudiger dan gewoonlijk. Zij is wilachtig, met grijze 

 lengtelijnen, en vijf zwarte dwarsbanden, waarvan eene over de slaarlvin, 

 eene door het oog, en drie over den romp loopen. — Chait. modeslus, 

 van de kusten van Japan, is blaauwachtigwit, met Iwee breede, bruine dwars- 

 strepen, en eene zwarte ronde vlek bij het begin der weeke rugvin. — 

 Sommige soorten hebben smalle boekstrepen op den romp. Hiertoe behoort 

 ChcBl. triangülum, van de kusten van Java, geelachtig, drie zwarte dwars- 

 strepen op den kop, en de slaartvin zoo als de weeke rugvin zwart en wit 

 gezoomd. — Bij sommigen is de eerste straal der weeke rugvin draadvormig 

 verlengd. Zij komen van de Indische en Stille Zuidzee. Tot deze behooren 

 ChcEt. sêCifer, met eene breede, zwarte streep door het oog, en eene zwarte 

 oogvlek op de weeke rugvin, en CIkeL ephipinum , met eene groote zwarte 

 vlek, die de geheele achlerhelft van den rug inneemt. Er zijn ook soorten 

 met slechts negen stekels in de rugvin, zoo als ChcEt. chrysozunus van Java. 



De trompetler-klipvisschen {Chelmo) stemmen in alle opziglen met de ge- 

 wone overeen; maar hun snuit is dubbel zoo langer en buisvormig, met de 

 kleine raondopeiiing aan het einde. De gewone soort, Chmt. rostralus, om- 

 streeks zes duim lang, met vijf zwarte dwarsbanden en een zwarte oogvlek aan 

 den wortel der weeke rugvin , bewoont den Indischen Archipel. Zij voedt zich 

 met vliegen en andere insecten, die zij vangt, door, op eenen afstand van 

 eenige voelen, een waterstraaltje uit haar snuit, op hen, wanneer zij op water- 

 planten of andere voorwerpen zitten, te schieten. Op Java houdt men, om 

 zich met dat schouwspel te verlustigen, deze visschen somtijds in bakken 

 of vijvertjes.— Eene andere soort, CficBt. longirostris, is geel, met een 

 zwarten nek en eene ronde zwarte vlek aan het achtereinde der aarsvin. 



Sommige soorten {Scatophcigus) hebben zeer kleine schubben, vier stekels 

 aan de aarsvin, en elf aan de eerste rugvin, die slechts aan den wortel met de 

 tweede verbonden is. Hiertoe behoort Chcet. argus, van de kust van Coro- 

 mandel tot in de Moluksche zee verbreid; groenachtig zilverkleurig, geheel 

 met kleine, bruine, ronde vlekken bedekt. Zij gaat de rivieren op, en men 

 zegt , dat zij van allerlei uitwerpselen leeft en vooral die der menschen 

 bemint. 



